Kierunki wytycza rada, wójt określa konkrety

Wspomniany art. 18 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446, dalej: u.s.g.) mówi, że do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Jednak w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że przepis ten określa jedynie ogólną normę kompetencyjną dla organu uchwałodawczego, czyli gminy w zakresie stanowienia prawa w sprawach zastrzeżonych ustawami do kompetencji rady. Uzupełnia on jedynie upoważnienie, które musi wynikać z przepisu rangi ustawowej, przy czym musi być ono wyraźne, a nie tylko pośrednio wynikające z ustawy. Ponadto powinno wskazywać organ administracji publicznej właściwy do wydania danego aktu normatywnego. Takie stanowisko wynika choćby z wyroku WSA w Gdańsku z 7 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 583/13. Oznacza to, że domniemanie właściwości rady we wszystkich sprawach pozostających w zakresie działania gminy należy rozumieć w ten sposób, iż rada gminy jako organ o charakterze kolegialnym może podejmować działania związane ze stanowieniem lub kontrolą. Nie ma zatem kompetencji – bez wyraźnego upoważnienia ustawowego – do wkraczania w sferę wykonawczą, gdyż ta jest przypisana innemu organowi (wykonawczemu), którym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta (art. 26 ust. 1 ww. ustawy). Jak wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 529/13, rada gminy może więc wszystko to, co nie zostało zastrzeżone dla zarządu czy wójta (burmistrza, prezydenta miasta), pod warunkiem że te działania w ogóle mieszczą się w zakresie działania gminy.