Finanse osobiste

Roszczenia banku i konsumenta są niezależne, nie ulegają wzajemnej kompensacji – stwierdził Sąd Najwyższy odpowiadając na pytania zadane przez Rzecznika Finansowego.

Perspektywy prawnicza i ekonomiczna przy problemie kredytów we frankach są tak samo ważne. Od żadnej nie można abstrahować. Prawo jako nauka społeczna musi brać pod uwagę rozmaite czynniki społeczne i ekonomiczne, choćby w skali mikro - mówi prof. Maciej Gutowski.

Procedura prejudycjalna, oparta na art. 267 TFUE, nie daje TSUE możliwości rozwiązania wszystkich polskich problemów na tle kredytów frankowych. Odpowiedzi TSUE są zawsze skrojone na miarę pytań sformułowanych przez sąd odsyłający. Oznacza to, że potencjał rozwiązania przez TSUE problemów danej jurysdykcji zależy przede wszystkim od treści pytań. Co więc zrozumiałe, wyrok C-19/20 przywołuje głównie dotychczasowy dorobek orzeczniczy TSUE, choć dookreśla pewne jego elementy w polskim kontekście.

Stopa oszczędności w Polsce wzrosła w pandemii mniej niż w innych krajach UE - zwracają uwagę eksperci Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Na decyzje finansowe Polaków wpływa obawa o inflację i utratę wartości zgromadzonych środków finansowych.

TSUE pozostawił polskim sądom decydowanie o niedozwolonych klauzulach w umowach z bankami - ocenia radca prawny Kamila Kozera w komentarzu do czwartkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE ws. frankowiczów. Dodała, że to sąd krajowy ustali termin przedawnienia roszczenia.

Trybunał Sprawiedliwości UE uznał w wydanym w czwartek orzeczeniu, że skutki stwierdzenia przez sąd istnienia nieuczciwego warunku w umowie dotyczącej kredytu indeksowanego we franku szwajcarskim podlegają przepisom prawa krajowego, przy czym kwestia utrzymywania się w mocy takiej umowy powinna być oceniana przez sąd krajowy.

Miedź najdroższa od dekady, zboża od ośmiu lat. Światowy handel próbuje łączyć rosnący popyt z ograniczoną podażą

W środowisku bankowym już od dłuższego czasu mówi się o nadejściu końca ery bankowości „za zero”. Jeszcze parę miesięcy temu banki w swych deklaracjach ograniczały się raczej do konieczności wprowadzenia opłat za prowadzenie rachunku lub za przelewy. Dziś już coraz częściej do głosu dochodzi mniej korzystny z perspektywy klientów scenariusz pobierania opłat za przechowywanie depozytów. Czyli innymi słowy – nominalnie ujemne oprocentowanie depozytów. Część banków zdecydowała się już na taki krok w odniesieniu do klientów korporacyjnych, jednak czy dotknie on również zwykłego Kowalskiego? Nawet sam przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego Jacek Jastrzębski postawił takie pytanie na łamach DGP w ubiegłym tygodniu („Nie” nadzoru dla „ujemnego oprocentowania”, DGP z 22 kwietnia 2020), równocześnie stwierdzając, że „natura świadczenia ubocznego w postaci odsetek sprzeciwia się ustaleniu ich wartości na poziomie ujemnym”.