Jakie czynniki powinny wpływać na wysokość czynszu najmu tak, aby osoby mieszkające w nieco gorszych warunkach nie płaciły czynszu w takiej samej wysokości jak osoby, które zajmują lokale o wyższym standardzie?
Zasady polityki czynszowej obowiązujące w mieszkaniowym zasobie gminy Wrocław ustalone zostały w duchu zrównoważenia wydatków na utrzymanie zasobu mieszkaniowego z dochodami z tytułu czynszu najmu lokali mieszkalnych. Jednak zamierzenia te nie do końca mogą znaleźć pokrycie z rzeczywistym stanem faktycznym. Według danych ujętych w uchwale rady miejskiej Wrocławia w sprawie wieloletniego planu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy Wrocław na lata 2009–2013 średni koszt utrzymania 1 mkw. powierzchni mieszkalnej w 2008 roku wynosił 8,29 zł.
W odniesieniu zaś do 3 proc. wartości odtworzeniowej, ustalonej w oparciu o wysokość wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 mkw. powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych, maksymalna wysokość stawki czynszu we Wrocławiu mogłaby wynosić około 13 zł za 1 mkw. (wg danych z IV kwartału 2008 r.). Jednak ustalenie stawki czynszu na tak wysokim poziomie niewątpliwie pozostawiłoby negatywny oddźwięk społeczny, tym bardziej, iż zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów podstawowym zadaniem gminy jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach. Stawki czynszu najmu za 1 mkw. powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych stanowiących mieszkaniowy zasób gminy Wrocław ustalane są przez prezydenta Wrocławia w drodze zarządzenia. Przy określaniu wysokości czynszu brane pod uwagę są koszty utrzymania zasobu oraz wydatki na niezbędne remonty i inwestycje.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.