Szóstą część komentarza do ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.; dalej u.t.d.) poświęcamy dwu grupom zagadnień. Pierwsza z nich związana jest z problematyką wyznaczania dworców, w których jest udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym, zawartą w rozdziale 8a. Warto przypomnieć, że przepisy tego rozdziału zostały wprowadzone podczas ostatniej nowelizacji ustawy o transporcie drogowym (tj. ustawą z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw) i weszły w życie 4 kwietnia. Dlatego szczególną uwagę zwracamy na przepisy przejściowe ustawy nowelizującej, wskazując na upływające terminy realizacji niektórych czynności przez burmistrzów i prezydentów w miastach liczących powyżej 50 tys. mieszkańców.
W szczególności omówiono warunki ubiegania się o wyznaczenie dworca, w którym jest udzielana pomoc osobom niepełnosprawnym oraz osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przez jednostki samorządu terytorialnego, które nie spełniają ustawowych kryteriów co do obowiązku wyznaczenia takich obiektów. Omówiono też zasady ubiegania się o taką możliwość przez przedsiębiorców prywatnych. Ponadto wskazano na nowe zadania i uprawnienia kontrolne, jakie otrzymali wojewodowie i minister właściwy do spraw transportu w zakresie dostosowywania dworców do udzielanej pomocy. Skomentowano również przepisy określające procedurę administracyjną związaną z wyznaczaniem dworców i pozbawieniem ich statusu dworca wyznaczonego.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.