Ostatnia nowelizacja ustawy o gospodarce nieruchomościami miała skutecznie naprawić błędnie sformułowane przepisy. Niestety zmiany zrodziły kolejne wątpliwości, z którymi muszą sobie radzić od początku września samorządowcy.
Nowelizacja z 20 lipca 2017 r. ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2017 r. poz. 1509) miała naprawić błędnie sformułowane przepisy. Takie, które powodowały często problemy interpretacyjne. Udało się to niestety tylko częściowo. Zmienione regulacje zrodziły jednak kolejne wątpliwości, z którymi już od początku września mierzyć się muszą gminni urzędnicy. Przykładowo, zgodnie z tym, co obowiązywało do niedawna, wystarczyło zawrzeć umowę na 10 lat, żeby móc być zwolnionym z obowiązku nabycia nieruchomości w drodze przetargu. Obecnie należy dzierżawić nieruchomość nieprzerwanie przez 10 lat. Kolejny problem: czy jeśli w ciągu ostatnich 10 lat grunt był dzierżawiony na podstawie dwóch lub większej liczby umów, to czy okresy poszczególnych kontraktów można sumować? A czy przesłanka ciągłego dzierżawienia zostanie zachowana, jeśli między poszczególnymi umowami były okresy przerw? Na te i na inne pytania odpowiadamy w dzisiejszym studium przypadku. Nowelizacja doprecyzowała także i inne przepisy, które w praktyce przyprawiały gminnych urzędników o ból głowy. Obecnie już wiadomo np., kto ma zapłacić opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego, jeśli na początku roku przejdzie ono w inne ręce.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.