ZUS

Większości czytelników znany jest przypadek, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmawia wypłaty świadczenia, wykazując braki w złożonym przez ubezpieczonego wniosku. Ale już sytuacja, że organ rentowy wypłaca obywatelom środki w zbyt dużej wysokości, wydaje się nam nierealna. A to błąd. Okazuje się bowiem, że ZUS w pewnym konkretnym przypadku może wypłacać świadczeniobiorcom dwa różne świadczenia za ten sam okres. Potwierdzają to orzeczenia sądowe.

Normy cywilnoprawne nie mogą obowiązywać w ubezpieczeniach społecznych, chyba że ustawa wyraźnie dopuszcza ich stosowanie w konkretnych przypadkach, uznał ostatnio Sąd Najwyższy.

Optymistyczne prognozy dla systemu aż do 2060 roku nie uwzględniają zakładanego obniżenia wieku przechodzenia na emeryturę. Opracowany przez ZUS dokument zakłada trzy scenariusze: optymistyczny, średni i pesymistyczny. W dwóch pierwszych kwota deficytu będzie nadal rosła, ale w relacji do produktu krajowego brutto niedobór będzie mniejszy niż dziś. Na dopłaty do emerytur państwo będzie musiało przeznaczać proporcjonalnie mniej niż obecnie. W scenariuszu średnim deficyt w funduszu emerytalnym ma się zmniejszyć z 2,13 proc. PKB w 2017 r. do 1,4 proc. w roku 2060. W dzisiejszych realiach to spadek o 13 mld zł. W scenariuszu optymistycznym to spadek do 0,44 proc. PKB w 2060 r.

● Czy ZUS może odmówić umorzenia należności, uznając postępowanie za bezprzedmiotowe● W jaki sposób nabycie prawa do renty wpłynie na możliwość pobierania nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego  ● Kiedy brak dokumentacji wypadkowej nie pozbawi świadczeń rodziny poszkodowanego ● Dlaczego ubezpieczony nie musi w odwołaniu obliczać prawidłowej wysokości emerytury  ● Do kogo należy złożyć wniosek o wstrzymanie egzekucji zaległych składek

Firma nie musi płacić składek na ubezpieczenie społeczne od świadczeń w naturze w postaci noclegów dla pracowników delegowanych do krajów UE. Tak uznał ZUS, odpowiadając na indywidualną interpretację.

Nawet jeśli nie odzyskał zdolności do pracy, ZUS nie wypłaci mu już żadnych kwot z ubezpieczenia chorobowego. W takiej sytuacji może jedynie wystąpić o rentę.

Uzyskane przez uprawnionych na ich podstawie sumy są wolne od obciążeń ZUS. Nie stanowią bowiem przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów podatkowych. Sporą popularnością cieszą się programy motywacyjne, które mają na celu zachęcenie pracowników do podejmowania dodatkowych wysiłków, aby wyniki firmy były lepsze. Zawsze jednak, gdy pracodawca w jakikolwiek sposób wynagradza zatrudnionego, pojawia się pytanie, czy należy to uznać za przychód, który trzeba nie tylko opodatkować, lecz także odprowadzić od niego składki.

Spółka musi zapłacić należności na ubezpieczenie społeczne od przychodu pracownika korzystającego z auta służbowego do celów prywatnych. Nie ma przy tym znaczenia, że możliwość taka została zapisana w regulaminie firmy.

Jeśli zakład wykryje fikcyjne zatrudnienie, stwierdza w decyzjach, że pracownik nie podlega ubezpieczeniu i musi oddać pobrane pieniądze. Na wydanie takich rozstrzygnięć nie ma jednak określonego wprost terminu.

Razem z siostrą przyjęłyśmy spadek po naszym ojcu, który prowadził działalność gospodarczą. Niedawno otrzymałyśmy decyzje ZUS, którymi przeniesiono na nas odpowiedzialność za zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek, z którymi ojciec zalegał za lata 2006–2008. Czy istnieje możliwość wystąpienia z wnioskiem o umorzenia takich należności? Czy wystarczy, że taki wniosek złożę tylko ja, czy powinna złożyć go również moja siostra?