wymiar sprawiedliwości

Można powiedzieć, że standardy państwa demokratycznego nie zostały naruszone. W wielu krajach to władza wykonawcza bądź parlament decyduje o obsadzie stanowisk sędziowskich - powiedział dla PAP, Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Zielonogórskiego, prof. Bogusław Banaszak.

Uchwalenie nowej ustawy w tym kształcie oznacza nieodwracalne pożegnanie z art. 10 konstytucji, mówiącym o trójpodziale władzy.

 Najpierw Trybunał Konstytucyjny, później Krajowa Rada Sądownictwa, teraz Sąd Najwyższy. Sprawującym władzę nie można odmówić jednego: konsekwencji. Czy jest w tym coś więcej? Jak choćby prawdziwa wizja wymiaru sprawiedliwości, a zatem jakiś pełny, idealny jego obraz, który ma być urzeczywistniany? I o którym moglibyśmy (moglibyśmy?) rzeczowo, a nie tylko emocjonalnie rozmawiać w nadziei, że jedni drugich chcą wysłuchać?

Wyciągnięcia konsekwencji wobec sądu, który ukarał Adama Słomkę za niezdjęcie na sali sądowej nakrycia głowy, domagał się od ministra sprawiedliwości poseł Kornel Morawiecki. „Zwyczajowo przyjętym elementem szacunku oddawanego godłu państwowemu jest pozostawanie bez nakrycia głowy w pomieszczeniu, w którym jest ono »urzędowo« umieszczone” – zaripostował w odpowiedzi na to żądanie Łukasz Piebiak, wiceminister sprawiedliwości. I w imieniu swojego szefa kategorycznie odmówił żądaniom posła.

- Sądy wymierzają sprawiedliwość, a nie sprawiedliwość społeczną. Czym jest sprawiedliwość, to – przynajmniej od czasu Arystotelesa – wiadomo. Natomiast też nie od dzisiaj wiadomo, że sprawiedliwość społeczna ma się tak do sprawiedliwości jako takiej, jak krzesło elektryczne do krzesła jako takiego - wyjaśnia dr hab. Jacek Zaleśny, konstytucjonalista z Uniwersytetu Warszawskiego.

Prawo łaski to uprawnienie prezydenta, które wykonuje on osobiście i bez ingerencji innych podmiotów. A Sąd Najwyższy nie może dokonywać interpretacji przepisów konstytucji w związku z wykonywaniem przez prezydenta prerogatywy. Takie tezy w stanowisku przekazanym Trybunałowi Konstytucyjnemu formułuje prokurator generalny.

Prokuratura Krajowa przedstawiła niedawno dane, z których wynikało, że od marca 2016 r. (czyli od wejścia w życie prokuratorskiej reformy) do lutego tego roku aż 356 razy politykom udostępniano informacje dotyczące przebiegu konkretnych śledztw. Jest to o tyle dziwne, że – jak zapewnia sama PK – za pomocą jej systemów informatycznych nie ma możliwości stwierdzenia, kto i o jakie sprawy wypytywał.

Brak zrozumienia prowadzi do tego, że ciało, serce i mózg nie działają razem. Jeśli to się zdarzy u człowieka, to się rozchoruje. Jeśli przydarzy się to prawu, zaczyna cierpieć na oderwanie się od rzeczywistości.

Sprawa dotyczyła sędziego sądu rejonowego, który pewnego grudniowego wieczoru wybrał się do restauracji na imprezę organizowaną przez swojego kolegę. Tamtej nocy nie stronił od alkoholu, a kiedy zdecydował się wyjść z lokalu, okazało się, że zgubił numerek do szatani.