odprawa dla pracownika

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS) wydało stanowisko w sprawie kierunku interpretacji przepisów tarczy 4.0 dotyczących ograniczenia wysokości świadczeń związanych z rozwiązaniem umów o pracę, a zwłaszcza odpraw. Resort preferuje w nim jeden z konkurencyjnych wyników wykładni językowej przepisów, całkowicie pomijając cel regulacji.

Wśród przewidzianych Tarczą 4.0 rozwiązań dla pracodawców, poprzez nowy art. 15gd wprowadzone zostało obniżenie maksymalnej wysokości odpraw, wypłacanych przy zakończeniu zatrudnienia.

W tarczy antykryzysowej 4.0 znalazł się przepis umożliwiający pracodawcom obniżenie wysokości odprawy (art. 15gd). Jeżeli w trakcie obowiązywania stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego, wystąpił spadek obrotów gospodarczych (o 25 proc. w ciągu miesiąca lub 15 proc. w ciągu dwóch miesięcy) lub istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń (jeśli udział płac do przychodów wzrośnie o co najmniej 5 proc. w ciągu miesiąca), pracodawca ma prawo do obniżenia wysokości odprawy.

Pracownikowi przysługuje odprawa przy przechodzeniu na rentę lub emeryturę oraz w sytuacji utraty pracy z powodu zwolnienia grupowego. Ponadto w razie śmierci pracownika rodzinie przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna.

Pracownica szkoły, która złożyła wniosek o przejście na emeryturę, nie może skutecznie cofnąć tej deklaracji.

Byłem zatrudniony na czas nieokreślony w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością na stanowisku wiceprezesa jej zarządu. W 2018 r. nie wybrano mnie na kolejną kadencję, a następnie zostałem zwolniony z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia (pracowałem pięć lat). Jako przyczynę wskazano wygaśnięcie mandatu członka zarządu. Czy w związku z tym należy mi się odprawa pieniężna z tytułu zwolnienia z przyczyn niedotyczących pracownika? Spółka twierdzi, że nie, bo odwołanie ze stanowiska w zarządzie i wypowiedzenie mi umowy o pracę z tego powodu jest równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyny leżącej po mojej stronie.

Dlaczego rozwiązanie angażu przez pracownika w trybie natychmiastowym uzasadnia przyznanie mu odprawy. Pod jakimi warunkami można dyscyplinarnie zwolnić związkowca za stosowanie przemocy w czasie strajku Kiedy można odmówić składania zeznań przeciwko swojemu pracodawcy Czy niedopuszczenie do pracy jest równoznaczne ze zwolnieniem

Jedni pozostają na stanowiskach, inni odchodzą. Ale z końcem kadencji wszyscy wójtowie, burmistrzowie czy prezydenci miast muszą się rozliczyć z dotychczasowej działalności. W praktyce dla urzędu gminy oznacza to wypłatę odprawy i podjęcie decyzji, co zrobić z zaległym urlopem. Przy czym odejście wieloletniego włodarza może pociągać za sobą konieczność wypłacenia mu z gminnej kasy kwoty równej nawet czasami jego rocznym poborom.

Gminy muszą wypłacać odchodzącym włodarzom trzymiesięczne odprawy – nawet jeśli wciąż będą pracować w samorządzie, ale na innym stanowisku. Wielu z nich otrzyma też ekwiwalent za niewykorzystany urlop.

Osoba ze służby cywilnej, która odeszła w ramach zwolnień grupowych, ma w ciągu roku roszczenie o ponowne zatrudnienie. Od tej zasady są jednak wyjątki.

Ustawowe limity nie wiążą pracodawcy. Zawsze może on przewidzieć dla podwładnego wyższą rekompensatę za zwolnienie, np. w umowie o pracę czy przepisach wewnątrzzakładowych.

Zakład pracy w związku ze zwolnieniami grupowymi naliczył i wypłacił pracownikom odprawy. Przy ich obliczaniu zastosował takie zasady, jak przy obliczaniu urlopu wypoczynkowego. Część pracowników zakwestionowała wysokość odpraw, występując do sądu o wypłatę różnicy. Sąd przyznał pracownikom rację, odprawy wylicza się bowiem według takich zasad, jak przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop. Jaką różnicę musi wypłacić pracodawca?

Początkiem sprawy była komercjalizacja i prywatyzacja dawnej Huty Częstochowa, w ramach której związki zawodowe reprezentujące załogę i inwestor zawarli porozumienie w sprawie pakietu socjalnego i gwarancji zatrudnienia. Przewidywał on, że załoga będzie miała zagwarantowane miejsca pracy przez 120 miesięcy od wejścia w życie porozumienia (które podpisano i zaczęło obowiązywać w 2005 r.). Jeżeli któryś z pracowników zostałby w tym okresie zwolniony, wówczas przysługiwała mu specjalna odprawa wynosząca iloczyn wynagrodzenia i liczby miesięcy pozostałych do zakończenia okresu gwarancji zatrudnienia. Prawa do niej nie mieli pracownicy, który odeszliby z huty sami, oraz zwolnieni dyscyplinarnie z pracy – bez wypowiedzenia ze swojej winy, na podstawie art. 52 k.p.

Pracownikowi rozwiązującemu umowę ze skutkiem natychmiastowym przysługuje odszkodowanie, odprawa pracownicza i ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.

Pracownik, który traci pracę z powodu likwidacji stanowiska, może między innymi otrzymać odprawę pieniężną.

Pracownik odwołał się do sądu od wypowiedzenia umowy z przyczyn dotyczących firmy. Zakwestionował fakt likwidacji stanowiska pracy, powołując się na jej pozorność. Sąd prawomocnie zasądził trzymiesięczne odszkodowanie, uznając, że stanowisko nie zostało zlikwidowane. Czy w takiej sytuacji zatrudniony ma obowiązek zwrotu odprawy wypłaconej mu na podstawie art. 8 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiazywania stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1474)?

Wypłaty dla pracowników korzystających z programów dobrowolnych odejść nie są zwolnione z podatku dochodowego – orzekł NSA w precedensowym wyroku.

W związku ze zmianami organizacyjnymi pracownikowi wypowiedziano dotychczasowe warunki umowy w części dotyczącej miejsca pracy. Zatrudniony odmówił ich przyjęcia, wskazując, że nowe stanowisko jest oddalone o 25 km od poprzedniego, co znacznie wydłuża czas jego dojazdu do pracy. Następnie pracownik zwrócił się do firmy z żądaniem wypłaty odprawy. Czy należy ją wypłacić?