odpowiedzialność materialna pracowników

Prowadzę niewielką firmę – usługi sprzątania dla firm i osób fizycznych. Zatrudniam pięciu pracowników, a problem dotyczy jednego z nich. W trakcie wykonywania zlecenia uszkodził on mienie klienta, tj. meble biurowe. Zwróciłem koszty naprawy klientowi, ale pracownik nie poczuwa się do odpowiedzialności. Czy mogę jakoś odzyskać te pieniądze? Pracownik tłumaczy się trudną sytuacją rodzinną, przemęczeniem, nieuwagą itp.

Pracownik został przez pracodawcę pociągnięty do odpowiedzialności materialnej. W wyniku nieumyślnego zachowania wyrządził szkodę, która została wyceniona na 8286 zł i pracownik wyraził zgodę na piśmie na potrącanie mu odszkodowania z wynagrodzenia za pracę w ratach w wysokości po 500 zł miesięcznie, przy czym ostatnia miałaby wynosić 286 zł. Spłacił już 6000 zł, a resztę, na jego wniosek, pracodawca zdecydował się umorzyć. Czy wartość umorzenia (2286 zł) stanowi u pracownika przychód ze stosunku pracy, a jeśli tak, to jak go rozliczyć (zwykłe koszty uzyskania przychodów, kwota zmniejszająca podatek)? Pracownik otrzymuje stałą pensję 3700 zł oraz zmienną miesięczną premię, w zależności od jakości pracy. W okresie czerwiec–sierpień 2018 r. łączna ich wysokość to 1890 zł, a we wrześniu – 520 zł.

Za nienależyte wykonanie obowiązków pracowniczych, nierozliczenie się z mienia z pracodawcą czy uchybienie obowiązkom pracownik ponosi odpowiedzialność osobistą i majątkową.

PROBLEM: Mimo aż 96 nowelizacji kodeksu pracy ograniczenie odpowiedzialności materialnej pracownika do trzech wynagrodzeń pozostaje niezmienione już od ponad 40 lat. Tymczasem coraz częściej słyszymy o tym, jak pracownicy narażają pracodawców na ogromne, czasem nawet wielomilionowe straty. Wydaje się, że tak mogło być w opisywanej przez nas w poniedziałek sprawie spółki, która w wyniku spóźnienia się przez dyrektora departamentu prawnego z wysyłką dokumentów do sądu może być narażona na stratę 23 mln zł („Kosztowny błąd prawnika Open Finance” – DGP nr 70/2017). Ostatnio głośno było też o dwóch Polakach pracujących w fabryce samochodów marki BMW w Monachium, przez których doszło do zatrzymania linii produkcyjnej i strat w wysokości 1 mln euro. Takie przykłady można mnożyć – co potwierdzają nasi eksperci. Być może więc zmianą przepisów w tym zakresie powinna zająć się komisja kodyfikacyjna i – jeszcze przed uchwaleniem nowej kodyfikacji – zaproponować odpowiednią nowelizację dotychczasowego kodeksu.

 W ostatnich tygodniach w mediach aż wrzało od informacji o tym, że Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego bierze się za banki udzielające kredytów frankowych. Śledczy badają, czy przy zawieraniu umów kredytowych indeksowanych lub denominowanych w walucie obcej klienci nie byli wprowadzani w błąd co do możliwego wzrostu kursu walutowego i całkowitego kosztu kredytu.

Pracodawca i pracownik zawierają umowę o wspólnej odpowiedzialności materialnej. W związku z tym ten pierwszy chce, aby podwładny wyraził zgodę na potrącanie z jego przyszłego wynagrodzenia należności z tytułu ewentualnych przyszłych niedoborów, które mogą ujawnić się w trakcie inwentaryzacji. Czy taka zgoda jest skuteczna?

Zatrudniony ponosi odpowiedzialność za straty materialne zakładu na zasadach określonych w kodeksie pracy. Nawet jeśli wcześniej własnym podpisem potwierdził przyjęcie ostrzejszych warunków.

Martin Winterkorn, do niedawna szef Volkswagena, otrzymał wynagrodzenie za 2014 rok w wysokości 16 mln euro, a na jego koncie emerytalnym zgromadzonych jest 28,6 mln euro. Wierzyciele dostrzegli realną szansę zaspokojenia roszczeń z majątku osobistego Winterkorna. Gdzie się kończy odpowiedzialność członka zarządu? Czy zarządca spółki ma prawo się mylić? Odpowiada radca prawny Zbigniew Jara, partner zarządzający w kancelarii Jara Drapała & Partners

Niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie obowiązków służbowych przez podwładnego wiąże się z odpowiedzialnością materialną względem pracodawcy. Przy czym aby przedsiębiorca mógł dochodzić swoich roszczeń, musi udowodnić podwładnemu bezprawność zachowania, winę, szkodę oraz związek przyczynowy między zachowaniem się a powstałym uszczerbkiem na majątku. Wszystkie te przesłanki muszą zachodzić łącznie.

Zatrudniałem na umowę na czas określony pracownika, który wyrządził szkodę w samochodzie służbowym (kolizja była z jego winy z powodu nadmiernej prędkości i nietrzeźwości, co potwierdziła policja). Była umowa powierzenia mu mienia na piśmie. Samochód miał aktualne badania techniczne i był sprawny. Firma ubezpieczeniowa nie wypłaciła odszkodowania, a ja chciałbym odzyskać środki finansowe od byłego pracownika. W jaki sposób to zrobić? Jak wygląda kwestia odpowiedzialności, skoro powierzony pojazd nie stanowił mojej własności, ale banku?

W numerze 141 Kadr i Płac opublikowaliśmy artykuł „Agencja pracy tymczasowej nie odpowie za dyskryminację” omawiający wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 23 kwietnia 2015 r. (sygn. akt VII Pa 383/14). Przypomnijmy, że sprawa dotyczyła odpowiedzialności agencji pracy tymczasowej za dyskryminację, której de facto dopuścił się pracodawca użytkownik, nie akceptując zaproponowanej mu kandydatki z powodu jej wieku. Do zawarcia umowy o pracę z agencją w związku z tym nie doszło. Niedoszła pracownica pozwała więc agencję, mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 16 ustawy z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. nr 166, poz. 1608 ze zm.), zgodnie z którą za dyskryminację w zatrudnieniu, której dopuścił się pracodawca użytkownik, odpowiada agencja. Sąd uznał jednak, że skoro w tej sytuacji umowa nie została zawarta, nie można mówić o naruszeniu zasad równości w zatrudnieniu, a tym samym o odpowiedzialności agencji. Sąd, oddalając powództwo przeciw agencji, zasugerował jednak, że w niniejszej sprawie powinno ono zostać skierowane bezpośrednio przeciwko pracodawcy. Nie wiadomo jednak, na jakiej podstawie powinno zostać oparte. Pojawiły się w związku z tym wątpliwości, czy niedoszły pracownik nie został w ogóle pozbawiony możliwości dochodzenia swoich praw.

Pociągnięcie do odpowiedzialności za długi spółki grozi wtedy, gdy egzekucja przeciwko niej okaże się bezskuteczna. Wierzyciel może wybrać konkretne osoby, od których będzie domagał. Przedawnienie roszczeń następuje po upływie 10 lat

Źle stworzone przepisy porządkowe placu zabaw czy basenowej szatni nie zwalniają przedsiębiorcy z poniesienia konsekwencji. Mimo tego wiele firm stosuje w nich klauzule sprzeczne z prawem

W 2013 r. wszczęto ponad tysiąc spraw o naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Winę zrzuca się na urzędników, a nie ich przełożonych.

Samozatrudnieni mogą ograniczyć odpowiedzialność wobec firmy, wpisując do umów klauzule. Podobny efekt zyskają kupując specjalną polisę.

Urzędnik może zostać pociągnięty do osobistej odpowiedzialności finansowej za rażącą opieszałość lub wadliwą decyzję.

Kierownicy jednostek, którzy naruszyli dyscyplinę finansów w zeszłym roku, w większości przypadków nie ponieśli kary. W tym roku, dzięki nowelizacji ustawy, takich sytuacji ma być mniej.

Akcjonariusze Tokyo Electric Power Company (Tepco) pozwali dyrektorów tej firmy za ich rolę w katastrofie elektrowni atomowej Fukushima.

Przedsiębiorca obawia się, że może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej za działanie na szkodę spółki. Czy obecnie prokuratura może z urzędu ścigać go na podstawie art. 296 k.k.?