KULTURA KSIĄŻKI RECENZJE

W książce Kornelii Stepan Marysieńka ma lat naście i o tym, że kiedyś może zostać królową, nawet jej się nie śni. Na razie jest połowa XVII wieku, w Koronie miłościwie panuje Jan II Kazimierz. Mówiąc ściślej, król jest nie tyle miłościwy, ile niepoprawnie kochliwy. Gdy nie może się uganiać za spódniczkami, natychmiast popada w dziką melancholię.

Obraz Polaka filmowca, który wyłania się z tych wywiadów, jest zaskakująco spójny. W zdecydowanej większości przypadków zaczynało się od sukcesów nad Wisłą i szalonej myśli, aby spróbować w Stanach – bohaterowie „Hollywood.pl” tym różnią się od reszty kolegów po fachu, że okazali się na tyle odważni, by podjąć ten pierwszy najtrudniejszy krok.

Ten rok na rynku filmoznawczym zdecydowanie należy do Moniki Talarczyk- Gubały. Kilka miesięcy temu zachwalałem jej książkę „Biały mazur” poświęconą rodzimemu kinu kobiet, teraz wszystkie komplementy należałoby powtórzyć pod adresem „Wszystko o Ewie”, imponującej merytorycznie monografii Barbary Sass.

Wywiad rzeka, jakiego Kazimierz Kaczor udzielił Pawłowi Piotrowiczowi, wciąga, ale i ujmuje bezpretensjonalnością.

„Trębacza z Tembisy” trudno nazwać pełnoprawnym reportażem o Nelsonie Mandeli. Południowoafrykański przywódca bardziej niż bohaterem pozostaje wielkim nieobecnym książki Wojciecha Jagielskiego.

W tym obszernym zbiorze korespondencji autor „Solaris” ujawnia się jako korespondent błyskotliwy, pełen temperamentu, żywo zainteresowany sytuacją na świecie, skłonny do wygłaszania odważnych sądów politycznych nawet wtedy, gdy wie, że jego listy przechwytuje bezpieka.

Komiksowa seria „Baśnie” odniosła ogromny sukces, co pociągnęło za sobą powstanie trzech zbliżonych tematycznie seriali i kilku zainspirowanych nią hollywoodzkich filmów.

Autobiograficzny esej „Lata sześćdziesiąte” Jenny Diski zrywa z wieloma stereotypami na temat dekady kontrkulturowej rewolucji. Warto wyciągnąć wnioski na przyszłość.

Minęły dwa lata od wolty wydawniczej dokonanej przez amerykańskie wydawnictwo DC Comics – polegającej na wyzerowaniu numeracji pięćdziesięciu dwóch tytułów, odmłodzeniu bohaterów, najęciu nowych ludzi i odświeżeniu oferty – co sprzyja bilansom. Wniosek jest mniej więcej następujący: z marketingowego punktu widzenia ruch ten okazał się bezbłędny, gdyż pomógł firmie zwiększyć udział w zyskach; oceny samych komiksów są jednak mieszane.

Na filmoznawcze książki Piotra Zwierzchowskiego czekam zawsze z niecierpliwością. Autor „Kina nowej pamięci” w historii polskiej kinematografii odnalazł prywatną niszę

Jedenaście wywiadów z pisarzami, reporterami i podróżnikami, których połączyła – czasem niewytłumaczalna – fascynacja Wschodem. Ten prosty w gruncie rzeczy pomysł zaowocował książką znakomitą. Powinni ją przeczytać także ci, dla których Wschód zaczyna się i kończy na smoleńskiej brzozie.

„Ręka” to Wallanderowa ściema, wynikająca z – przyznaję, zrozumiałej – chęci zarobienia jeszcze paru groszy na popularnej serii.

„Wiedeńska gra” nie jest powieścią doskonałą. Widać w niej jeszcze błędy i niedociągnięcia początkującej wówczas pisarki.

W „Klanie czerwonego sorga”, jednej ze swoich najważniejszych powieści, Mo Yan wraca do tragicznych wydarzeń XX-wiecznych dziejów rodzinnego kraju

„Mrożek. Striptiz neurotyka” Małgorzaty I. Niemczyńskiej to pierwsza biografia autora „Emigrantów” – rzecz, niestety, sprawiająca wrażenie niedokończonej.

Autobiograficzną prozę Henryka Baranowskiego czyta się przez pryzmat przedwczesnej śmierci autora. Znakomity reżyser, scenograf i pedagog odszedł w lipcu tego roku.

Znakomita książka „Niezwykła historia Marvel Comics” pozwala zupełnie inaczej spojrzeć na historie o superbohaterach.

Praktycznie każdej nowo wydanej pozycji firmowanej nazwiskiem J.R.R. Tolkiena przyznaje się, niejako z rozdzielnika, ocenę najwyższą bądź najwyższej bliską. Sądzić więc można, że nie inaczej też będzie z „Upadkiem króla Artura”, poematem narracyjnym wygrzebanym gdzieś z przepastnych archiwów brytyjskiego filologa przez jego trzeciego syna, strażnika literackiej i myślowej spuścizny autora trylogii pierścienia, Christophera Tolkiena.

Alegoryczna opowieść o stworzeniu świata, „Dzieci naszej ulicy” Nadżiba Mahfuza, nareszcie ukazała się po polsku. Na spolszczenie jednej z najważniejszych powieści świata arabskiego czekaliśmy prawie sześć dekad.