KULTURA KSIĄŻKI RECENZJE

W swoich szkicach Herta Müller na nowo przywołuje wspomnienia, które uznała za definiujące dla własnej biografii. To tematy i wątki w większości znane czytelnikom książek noblistki.

„Głosy Marrakeszu” to niby zwyczajne obrazy z podróży – ale Elias Canetti umiał nadać im wymiar uniwersalnej nostalgii za innym życiem.

Pamiętnik Salomona Northupa powinien – o czym mówi się coraz częściej – bez żadnego „ale” trafić na listę szkolnych lektur obowiązkowych. I nawet nie tylko w Stanach Zjednoczonych, choć dla młodego czytelnika obecność książki na podobnej liście często piętnuje ją jako rzecz nienadającą się do czytania. A szkoda by było recenzowaną pozycję pominąć.

Współczesna kultura daje nam iluzję, że bez trudu możemy się przeobrazić w kogoś, do bycia kim aspirujemy – przekonuje Dubravka Ugresić.

Nie mam żadnych wątpliwości: „Beksińscy. Portret podwójny” Magdaleny Grzebałkowskiej to jedno z literackich wydarzeń tego roku.

To ta książka zainspirowała film „American Hustle”. Ale w swojej opowieści o amerykańskim królu przekrętów Robert W. Greene tak bardzo skupia się na śledzeniu poczynań swojego bohatera, że umyka mu wszystko inne. W tym oryginalność.

Proza Patti Smith nie może się równać z osiągnięciami muzycznymi artystki, ale mówi sporo o jej wrażliwości.

Ostrych słów tej powieści nie szczędził sam Robert McCammon. Na swojej stronie internetowej napisał, że książka jest niemiłosiernie rozciągnięta, rys psychologiczny postaci nadmiernie uproszczony, a wątek miłosny żenująco niezgrabny.

„Dwanaścioro z Paryża” to kontynuacja wydanej kilka lat temu całkiem udanej „Religii”. Bohater tamtej powieści, kawaler maltański Mattias Tannhäuser, tym razem przybywa do Paryża, szukając swojej żony Carli, która miała wystąpić podczas królewskiego wesela.

„Bohater” to nie tylko autobiograficzna opowieść niemieckiego rysownika Flixa. To także sposób na odpędzenie gnębiących artystę demonów.

„Czarny dom” Petera Maya – szkocki kryminał skandynawski? Coś w tym jest, choć to również dobra powieść obyczajowa z życia hebrydzkich wyspiarzy.

„Strażnicy: Początek” nie dorastają do pięt arcydziełu Alana Moore’a i Dave’a Gibbonsa, ale nawet jeśli to porażka, to chwilami całkiem ambitna.

Jeśli jeszcze nie znacie serii „Blacksad”, nadarza się idealna okazja, żeby nadrobić zaległości. Właśnie ukazał się piąty tom cyklu – „Amarillo”.

Autobiografia Stephena Hawkinga jest raczej świadectwem jego inteligencji i poczucia humoru niż kroniką życia i pracy.

„Wszystko, co mi zostało, to Bóg i piłka nożna” – wyznaje w drugim tomie „Dziennika” Jerzy Pilch. I – jak można się spodziewać – od razu wetuje swoje słowa.

"Długa wojna" to osobliwa gatunkowa hybryda, czerpiąca z wielu źródeł: z klasycznej powieści przygodowej, westernu, powiastki filozoficznej, cyberpunku i steampunku. Efekt jest jednak zaskakująco spójny.

Jaka to ulga: w zalewie popowej makulatury i niezobowiązującej celebryckiej paplaniny odnaleźć kilkanaście znakomicie poprowadzonych, inteligentnych i wnikliwych wywiadów umieszczonych w jednym tomie. Co rozmowa, to odkrycie.

„Brudne serca” Anny K. Kłys to książka wstrząsająca. Czy da się rozliczyć przeszłość, z której trudno cokolwiek zrozumieć?

„Pod Mocnym Aniołem” to jedna z najważniejszych książek o alkoholu – narkotyku zbawiennym dla literatury, śmiercionośnym dla literatów. Juruś, bohater powieści, to nadwiślańskie wcielenie doktora Jekylla i pana Hyde’a. Całkiem przyzwoity prozaik i publicysta, a jednocześnie menel, łachudra, mitoman i alkoholik.