książka

AI myśli błyskawicznie, ale nie ma poczucia własnego istnienia. Jest więc pozbawiona autorefleksji, absolutnie psychopatyczna. A zatem: absolutnie wydajna. To spełnione kapitalistyczne marzenie. Albo, patrząc populacyjnie, drapieżny gatunek inwazyjny, który wyeliminuje nas z gry jako źródło zbędnych wydatków energetycznych.

Olga Tokarczuk przyznała, że korzysta z AI do rozwijania pomysłów i wywołała burzę większą, niż można było przewidzieć. Nie chodzi jednak tylko o technologię. Chodzi o lęk przed światem, gdzie pisarze przestają być tymi, którzy „ratować chcieli własne ja / dodając nocami przy świecach słowo do słowa”.

Wprawdzie minęło ponad tysiąclecie od momentu, gdy Karol Wielki dokonał podziału cesarstwa na trzy części, ale owo karolińskie dziedzictwo nadal ma znaczenie. Spory terytorialne o „Francję Środkową” bądź „Burgundię” leżały u podstaw obu XX-wiecznych wojen światowych, a Unia Europejska została wymyślona m.in. jako sposób załagodzenia tego odwiecznego konfliktu.

Wypożyczasz książki za darmo, ale ktoś za to płaci. I to coraz więcej. Do konsultacji trafił projekt zmian w prawie autorskim, który zakłada wyraźne zwiększenie wynagrodzeń dla twórców i wydawców za wypożyczenia biblioteczne. W grę wchodzą dziesiątki milionów złotych rocznie – i ponad 120 mln zł w najbliższych latach.

O hemofilii przeciętny Polak wie tyle, że to "choroba królów" i że problemem chorych są krwawienia, które trudno powstrzymać. Niewiele osób wie, z czym naprawdę zmagają się chorzy, o czym marzą i jak przezwyciężają codzienne trudności. Drzwi do świata ludzi żyjących z hemofilią otwierają przed nami Beata Igielska i Katarzyna Lisowska w swojej książce "Rozmowy o hemofilii" (PZWL 2025).

Pięć organizacji reprezentujących autorów, tłumaczy i ilustratorów skierowało wspólny apel do Komisji Kultury Sejmu. Ich postulaty trafiają w moment, gdy Ministerstwo Kultury finalizuje projekt przełomowej regulacji rynku wydawniczego.

Książka „Woda była strasznie zimna” opowiada o roli, jaką wyznaczyliśmy w naszym systemie społecznym prawdzie. I o tym, w jaką konfuzję wprowadza nas sytuacja, gdy obiektywna prawda jest po prostu nie do ustalenia.

W niepewnych czasach powracają autorytarne modele przywództwa oparte na sile i kontroli. Dr Anna Rulkiewicz, prezeska Grupy LUX MED, przekonuje w studiu DGP podczas Kongresu Wyzwań Zdrowotnych w Katowicach, że jedyną drogą do trwałego i skutecznego przywództwa jest oparcie działań na wartościach, które stają się zarówno kotwicą, jak i drogowskazem w czasach kryzysu. Właśnie ukazała się jej książka na ten temat.

Jest to – odtworzona w książce „Proto” z dużym talentem narracyjnym – opowieść o niesłychanym sukcesie. Chodzi przecież o grupę pasterzy, która 7 tys. lat temu rozpoczęła na Stepie Pontyjskim (rozciągającym się od ujścia Dunaju po Ural) swoją skomplikowaną, meandrującą wędrówkę ku dominacji, dzięki której pół świata mówi współcześnie którymś z języków indoeuropejskich.

Polecam książkę Lulu Miller „Dlaczego ryby nie istnieją” opowiadającą o pierwszym rektorze Uniwersytetu Stanforda. To oryginalna historia o stracie i odnalezieniu siebie. A także o kulcie siły, władzy i rasowego suprematyzmu.

Nie miałem pojęcia o istnieniu Róży Ostrowskiej. Tym bardziej cieszę się z odkrycia – chodzi bowiem o twórczynię nietuzinkową i oryginalną. Ostrowska była osobą o potężnej charyzmie, co w gomułkowskiej Polsce niekoniecznie okazywało się bezpieczną strategią przetrwania. O wyborze prozy Róży Ostrowskiej „Rybka, róża, bunt” pisze Piotr Kofta.

Można całą historię PRL opowiedzieć przez dzieje przemian ciała kobiety, przemocy wywieranej na tym ciele, a także moralnych i instytucjonalnych roszczeń względem niego. Recenzja książki „Życie codzienne kobiet w PRL” Błażeja Brzostka.

Ciekawe, jak zgrabnie można, nie rozumiejąc sytuacji Polski w roku 1921, odwoływać się do niej, by dopiec Polakom w roku 2026. Trudne zadanie? Jarosław Kurski poradził sobie z nim znakomicie. Korzystając z „Pamiętników 1870-1920” Stanisława Stempowskiego, dowiódł, że tzw. pedagogika wstydu ma się w „Gazecie Wyborczej” doskonale.

Odpowiedź Grzegorza Rossolińskiego-Liebe na głosy krytyki wobec jego książki o polskich burmistrzach w czasie wojny przenosi spór historyczny na planszę polityczną. Czemu ma służyć wyliczanie przez niemiecko-polskiego historyka na jednym wydechu IPN-u, Kanału Zero oraz Mateusza Morawieckiego?

Kultura, w której nas wychowano, lubi spektakularne wizje końca świata: wybuchy, płomienie, trzęsienia ziemi, mordercze hekatomby. Tymczasem istnieje znaczne ryzyko, że już jest po wszystkim, tylko jeszcze się nie zorientowaliśmy, przegapiwszy znaki na niebie i ziemi.

W najnowszym numerze dwumiesięcznika wydawanego przez MSZ Federacji Rosyjskiej szef departamentu zajmującego się relacjami z Ukrainą Anton Postigow oraz były speechwriter Kremla, Dmitrij Demurin, opisują dzieje kolonialnego podboju Rosji przez Zachód, zapoczątkowanego, jak się okazuje, wyprawą Bolesława Chrobrego na Kijów.