Ustawa o komornikach sądowych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1691 ze zm.) weszła w życie 1 stycznia 2019 r. i nadszedł czas, by dokonać oceny jej skutków. Pragnę się skupić przede wszystkim na regulacjach dotyczących asesorów komorniczych.
W stosunku do poprzedniego stanu prawnego ustawa znacząco uszczupliła ich uprawnienia, m.in. poprzez wyłączenie możliwości samodzielnego dokonywania czynności egzekucyjnych poza kancelarią (tzw. czynności terenowe), jak też znaczące obniżenie progu kwotowego w zakresie prowadzonych samodzielnie spraw lub dokonywanych czynności. Ograniczono też możliwości w zakresie sprawowania przez asesorów zastępstw komornika. Co istotne, wprowadzono też maksymalny, sześcioletni czas trwania asesury. Wyjątek w zakresie ostatniego ograniczenia ustanawiał art. 294 ustawy o komornikach sądowych, zgodnie z którym przepisów o maksymalnym czasie trwania asesury nie stosuje się do osób zatrudnionych na stanowisku asesora w dniu wejścia w życie ustawy.
W uzasadnieniu projektu ustawy wskazywano na okoliczność, że komornik powinien podejmować czynności osobiście, gdyż to on jest funkcjonariuszem publicznym, któremu powierzono imperium w zakresie stosowania przymusu. Z kolei asesor komorniczy jest jedynie osobą przygotowującą się do samodzielnego wykonywania zawodu, posiadającą stosunkowo niewielkie doświadczenie zawodowe, dlatego też nie jest pożądane, aby podejmował czynności mogące wywołać nieodwracalne skutki bądź też dotyczące majątku większej wartości.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.