Zakup nowego sprzętu laboratoryjnego miał na celu podniesienie wydajności przedsiębiorstwa i niewiele wspólnego z likwidacją ograniczeń zawodowych niepełnosprawnego pracownika. Jego sfinansowanie z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (ZFRON) nie było więc zasadne – stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Łodzi, który oddalił skargę złożoną przez pracodawcę.
W listopadzie 2020 r. firma wydała 106 tys. zł na zakup sprzętu laboratoryjnego z pieniędzy ZFRON, a potem wystąpiła do naczelnika urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis. Ten odmówił, a jego postanowienie podtrzymał w mocy dyrektor izby skarbowej. Uznał on, że wydatek poniesiony w ramach indywidualnego programu rehabilitacji (IPR) nie spełniał przesłanek par. 2 ust. 1 pkt 12 lit. e rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 19 grudnia 2007 r. w sprawie ZFRON (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1023 ze zm.), bo nie prowadzi do stworzenia warunków do wykonywania pracy na stanowisku (w tym przypadku kierownika laboratorium) przez osobę niepełnosprawną, lecz przez wszystkie osoby zatrudnione w przedsiębiorstwie. Nie stanowi on też przystosowania stanowiska pracy dla pracownika z dysfunkcją zdrowotną, bo jego zasadniczym celem jest poprawa komfortu wykonywanej pracy oraz osiągania lepszych wyników przez przedsiębiorstwo.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.