Rzemieślnik kojarzy się z rękodziełem, a nie nowoczesnością. To błąd. Konkretne umiejętności dają konkretne pieniądze. A byle uniwerek – byle bezrobocie. Dlatego uczmy młodzież fachu - mówi Jerzy Bartnik prezes Związku Rzemiosła Polskiego.
Do zawodówek szli najsłabsi uczniowie, takie klasowe głupki. Trochę mądrzejsi trafiali do techników. A elita do ogólniaków. Takie stereotypowe myślenie obowiązywało przez dekady. Teraz postrzeganie nauki zawodu zaczyna się zmieniać i szkoły zawodowe odzyskują dobre imię.
Są regiony, gdzie posiadanie fachu w rękach zawsze było w cenie. To Śląsk, Wielkopolska, okolice Gdańska – tam, gdzie wciąż żywe są wpływy niemieckie, a miasta lokowano na zasadach prawa magdeburskiego z początku XIV wieku. Tam znaczenie rzemiosła, jego wpływ na budowanie dobrobytu i w ogóle porządkowania życia społecznego są w świadomości społecznej wciąż żywe. Ja sam pochodzę z Poznania, moi i moich kolegów rodzice zwykli mówić swoim dzieciom: ucz się, ucz, jak najdłużej, rozwijaj się, ale najpierw zdobądź zawód. I tam nie było i nie jest wielkim wstydem iść do szkoły zawodowej, bo pracę się szanuje. Podobnie jest na wsiach, gdzie ludzie od dziecka są przyzwyczajeni do ciężkiej roboty, gdzie w cenie jest umiejętność zrobienia czegoś własnymi rękami, naprawienia, pokombinowania. I właśnie młodzież ze wsi całymi latami była nieprzerwanym źródłem nowych roczników szkół zawodowych.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.