Rybiński: W opinii internautów nasze państwo prowadzi politykę antyrodzinną

W ciągu dwóch dni pojawiło się prawie 400 komentarzy, ale nie takich jak na portalach Sami Wiecie Jakich, tylko merytorycznych, wiele z odsyłaczami do literatury. Po przeklejeniu do Worda komentarze zajęły 130 stron, czyli w ciągu dwóch dni powstała książka o demografii pisana przez specjalistów zajmujących się demografią, przez rodziców dzielących się swoimi problemami i przemyśleniami oraz przez obywateli, którzy widzą, że sprawy idą w złym kierunku. W tym felietonie podsumuję odpowiedzi na drugie pytanie: czy w Polsce istnieje polityka demograficzna?

Na początek dwie kontrowersje. Po pierwsze nie ma zgodności, jaki cel powinna stawiać sobie polityka demograficzna. Większość osób uważa, że ważnym celem jest to, by naród się nie kurczył, ale niektórzy twierdzą, że są korzyści związane z mniejszą liczbą ludności, pod warunkiem że rozwój będzie mądrzejszy (zwiększymy innowacyjność i wykorzystamy automatyzację produkcji i usług). Ja podzielam zdanie większości, silny spadek liczby ludności można utożsamiać z wymieraniem narodu, a ekonomicznie koszty tego zjawiska są znacznie większe niż korzyści. Po drugie niektórzy są zwolennikami determinizmu demograficznego, wskazując, że jest to problem całego naszego regionu, o wielu podłożach, i że nic się nie da zrobić. Większość uważa jednak, że można poprawić dzietność w Polsce, może nie do średniego poziomu 2,1 dziecka na rodzinę zapewniającego zastępowalność pokoleń, ale znacząco. I wskazują na boom dziecięcy wśród Polek, które wyemigrowały do Wielkiej Brytanii.