Maria D. prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą. W kwietniu 2014 r. zgłosiła się do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, deklarując podstawę wymiaru składek w kwocie 9000 zł. Kilka miesięcy później urodziła dziecko i przeszła na zasiłek macierzyński, który pobierała przez blisko rok, do 14 listopada 2015 r.
Kobieta zgłosiła się ponownie do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego dopiero 30 listopada 2015 r. Pod koniec grudnia chciała skorzystać z zasiłku opiekuńczego przysługującego na chore dziecko. ZUS wyliczył go, przyjmując najniższą dopuszczalną podstawę wymiaru składek dla osób prowadzących pozarolniczą działalność, która była ponad 3-krotnie niższa niż ta przyjęta dla jej zasiłku macierzyńskiego. Ubezpieczona się odwołała i sąd I instancji przyznał jej rację, podwyższając kwotę zasiłku. Jednak sąd apelacyjny powziął wątpliwość, czy jest to prawidłowe i poprosił o rozstrzygnięcie tego problemu Sąd Najwyższy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.