Pierwszą zaliczkę płaci się za miesiąc, w którym dochód przekracza kwotę, jaka prowadzi do powstania obowiązku podatkowego. Zaliczka za kolejne miesiące stanowi różnicę między podatkiem należnym od początku roku a sumą zaliczek za poprzednie miesiące.
Poza zaliczkowymi płatnościami obowiązkowe jest także złożenie rocznego zeznania podatkowego w terminie do 30 kwietnia następnego roku. Osoby, które rozliczają się według zasad ogólnych, powinny pamiętać, że dokonując kalkulacji należnego podatku dochodowego mogą uwzględniać koszty uzyskania przychodów związane z przedmiotem najmu. Przypomnieć należy, że takiej możliwości nie mają podatnicy rozliczający się na podstawie ryczałtu. W przypadku przychodów z najmu zastosowanie ma ogólna definicja kosztu podatkowego. Zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Za koszty podatkowe mogą być uznane zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim. Na podatniku ciąży jednak obowiązek wykazania, że dane wydatki zostały poniesione w celu zapewnienia funkcjonowania źródła przychodów.
Do kosztów uzyskania przychodów możliwe jest zatem zaliczenie wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, jego remontem, umeblowaniem oraz z koniecznymi bieżącymi opłatami związanymi z lokalem. Konieczne jest jednak zwrócenie uwagi, że do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć jednorazowo wydatki na wyposażenie, których wartość nie przekracza 3,5 tys. zł. Stanowią one wówczas koszt uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.