Organ podatkowy nie może odmówić zwrotu VAT wyłącznie na podstawie podejrzeń o popełnienie nadużycia podatkowego. Wątpliwości musi najpierw zweryfikować.
Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Planzer Luxemburg (C-73/06). Wyjaśnił w nim, jak należy interpretować art. 1 pkt 1 XIII Dyrektywy Rady z dnia 17 listopada 1986 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do podatków obrotowych. Zdaniem ETS z przepisu tego wynika, że siedzibą dla celów wykonywania działalności gospodarczej danej spółki jest miejsce, w którym są podejmowane istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządu tą spółką, oraz w którym wykonywane są jej centralne zadania administracyjne.
Trybunał przypomniał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem osoby podlegające jurysdykcji nie mogą powoływać się na przepisy prawa wspólnotowego w celach nieuczciwych lub stanowiących nadużycie. Byłoby tak w przypadku, gdyby podatnik zamierzał skorzystać z systemu zwrotu VAT na podstawie warunków ustalonych w VIII Dyrektywie. Dotyczyłoby to sytuacji, gdy przedsiębiorstwo, którego adres wskazany został w zaświadczeniu zgodnym ze wzorem znajdującym się w załączniku B do tej Dyrektywy w żaden sposób nie odpowiadałoby rzeczywistości gospodarczej w państwie członkowskim wydającym zaświadczenie. Dodatkowo zainteresowany nie miałby siedziby na terytorium Wspólnoty, a więc objęty byłby zakresem XIII, a nie VIII Dyrektywy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.