Przedsiębiorca, który nabywa pojedyncze komponenty rusztowań budowlanych o wartości poniżej 10 tys. zł, a następnie wydzierżawia je kontrahentom, którzy w zależności od własnych potrzeb składają kompletną konstrukcję, nie musi dokonywać odpisów amortyzacyjnych – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.
Sąd wyjaśnił, że związane z tym wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Limit 10 tys. zł wynika z art. 16d ustawy o CIT i określa wartość środków trwałych, poniżej której nie trzeba dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Spółka podkreślała we wniosku o interpretację, że elementy rusztowań, które kupuje, nie są warte więcej. Nie spełniają też definicji środków trwałych z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, bo nie są kompletne ani zdatne do użytku w dniu ich przyjęcia do używania. Nie mogą też być samodzielnie wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Wydatki, które spółka poniosła na ich zakup, powinna więc każdorazowo zaliczać do kosztów podatkowych w dniu ich poniesienia na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Są one bowiem kosztami pośrednio związanymi z przychodem.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.