Jeśli pracodawca kupi pracownikom karty umożliwiające korzystanie z obiektów sportowych, to wydatki te może zaliczyć do kosztów.
Kupowane dla pracowników karty umożliwiające im wstęp m.in. na basen, siłownię, korty tenisowe czy sale gimnastyczne, jeśli tylko dostępne są dla wszystkich pracowników, niezależnie od ich sytuacji materialnej i rodzinnej, nie stanowią wydatków na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Stanowią one przykład klasycznego świadczenia pozapłacowego przyznawanego pracownikom w ramach stosunku pracy jako element funkcjonującego w firmie systemu wynagradzania. Ma to taką konsekwencję, że dla pracownika wartość świadczenia (zakupionej karty) stanowić będzie przychód ze stosunku pracy. Tym samym powiększy kwotę jego wynagrodzenia do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT). Równocześnie prostą konsekwencją tego faktu powinno być zaliczenie takiego wydatku przez podatnika (pracodawcę) do kosztów uzyskania przychodów.
Jeśli karnety dla pracowników nie służą np. integracji zespołu, a przebywanie pracowników ze sobą jest celem samym w sobie, to w takim przypadku nie można uznać, że wydatki takie mają związek z przychodem. Wobec czego nie stanowią one kosztu
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.