Środki trwałe otrzymane w formie darowizny zalicza się do pozostałych przychodów operacyjnych równolegle do naliczanej amortyzacji.
Prawo bilansowe nakazuje ujmować w księgach rachunkowych środki trwałe w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia powiększonym o koszty jego ulepszenia. Wycena początkowa środka trwałego zależy więc od sposobu, w jaki podmiot wszedł w jego posiadanie. Istotne jest w tym kontekście, czy został on wytworzony we własnym zakresie, otrzymany w formie aportu lub darowizny czy nabyty odpłatnie. Aby jednak taki składnik majątku zaewidencjonować jako środek trwały, musi być kompletny, zdatny do użytku i przeznaczony na potrzeby jednostki. Ponadto przewidywany okres jego ekonomicznej użyteczności musi być dłuższy niż rok.
Jeżeli np. zakupiony środek trwały spełnia te warunki, można go wprowadzić do ksiąg rachunkowych według ceny nabycia następującym zapisem: strona Wn konta 010 Środki trwałe, strona Ma konta 300 Rozliczenie zakupu. Cena nabycia to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu VAT oraz akcyzy, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym. Cena nabycia obejmuje również koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.