Od 1 stycznia 2007 r. zostały wprowadzone nowe regulacje dotyczące rozpoznawania kosztów w czasie w podatkach dochodowych. Zmiany te wpłynęły w szczególności na sposób rozliczania kosztów podatkowych na przełomie kolejnych lat podatkowych.
Niestety, wprowadzając podział na koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z przychodami, ustawodawca nie zdefiniował tych pojęć. Zgodnie z wykładnią literalną pojęcie bezpośredni należy rozumieć jako dotyczący czegoś wprost. Na podstawie dotychczasowej praktyki władz podatkowych można wskazać, iż kosztami bezpośrednimi są koszty, których poniesienie bezpośrednio wpływa na wartość osiąganych przez podatnika przychodów, koszty, w efekcie poniesienia których osiągnięty został przychód podlegający opodatkowaniu, czy też koszty stanowiące bezpośredni koszt uzyskania konkretnych przychodów. Ponadto wskazuje się również, iż w odniesieniu do kosztów bezpośrednich podatnik musi mieć wiedzę popartą odpowiednim materiałem dowodowym, z której wynikać powinno powiązanie określonego kosztu ze wskazanym przychodem.
Z kolei kosztem pośrednim jest koszt związany z ogółem działalności podatnika, którego poniesienie nie wiąże się z konkretną wysokością przychodu. Tego rodzaju kosztów nie można bezpośrednio i funkcjonalnie przypisać do konkretnych przychodów, ale ich ponoszenie jest niewątpliwie związane z osiąganymi przez podatnika przychodami lub też ma na celu zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła przychodów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.