Podatnik musi jednak wykazać nie tylko, że podejmując ją, zakładał jej związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Również jego późniejsza decyzja o zaniechaniu, likwidacji czy zbyciu inwestycji musi mieć racjonalne uzasadnienie, a organy podatkowe niekiedy żądają spełnienia dodatkowych warunków.
Dawno, dawno temu, bo do końca 2008 r., zarówno podatnicy CIT, jak i przedsiębiorcy opłacający PIT nie mogli ujmować w rachunku podatkowym poniesionych kosztów zaniechanych inwestycji. Trudno już dzisiaj powiedzieć, z jakiego powodu ustawodawca podatkowy nie życzył sobie, aby podatnicy rozliczali takie koszty, ale na szczęście mamy to już za sobą. Nie oznacza to bynajmniej, że obecnie w każdym przypadku koszty zaniechanych inwestycji mogą być rozliczane. Nie można zapominać, że tak jak w każdym przypadku – a w praktyce nawet może trochę bardziej (o czym poniżej) – konieczne jest wykazanie celowości takich wydatków. Oprócz tego, usuwając zakaz rozliczania takich kosztów, ustawodawca wprowadził dodatkowy warunek, jaki musi być spełniony, by koszty zaniechanych inwestycji mogły pomniejszyć przychody podatkowe. A w zasadzie w szczególny sposób został zidentyfikowany przez niego moment aktywacji takich kosztów: jest to data zbycia inwestycji lub jej likwidacja.
O jakie sytuacje chodzi
Zaniechane inwestycje mogą występować z bardzo różnych powodów, a problem nie występuje wyłącznie w ciężkich czasach dla gospodarki czy w branżach dotkniętych szczególnymi trudnościami. Jeżeli weźmiemy pod uwagę, czym jest inwestycja w podatkach dochodowych, to przekonamy się, że zagadnienie rozliczenia jej kosztów w związku z zaniechaniem może dotyczyć każdego podatnika.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.