Nie można mylić interpretacji ze stosowaniem prawa

Podatnik prowadził działalność polegającą na pozyskiwaniu surowców naturalnych. Grunty, które posiadał przez wiele lat, były opodatkowane częściowo stawką maksymalną jak dla gruntów związanych z działalnością, a pozostałe stawką przypisaną dla tzw. innych gruntów. Po kontroli organy podatkowe zmieniły zdanie. Uznały, że podatnik powinien płacić podatek według najwyższej stawki od całości gruntów.

Wojewódzki sąd administracyjny zakwestionował decyzje zaskarżone przez podatnika. W uzasadnieniu wytknął fiskusowi, że ten nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy. Sąd podkreślił, że organy podatkowe nie sprawdziły, w jakim zakresie grunty były związane z działalnością prowadzoną przez podatnika, zwłaszcza w części stanowiącej wyrobiska, które nie mogą przecież służyć działalności.