Wydatki na kary umowne w estońskim CIT – przełomowa interpretacja

Firma działająca na co dzień w branży drzewnej, zdecydowała się wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej w sprawie dotyczącej ponoszonych przez Nią wydatków na kary umowne w relacji z Kontrahentem. I tak, firma w związku ze wzrostem cen paliw opałowych w perspektywie następstw wojny na Ukrainie podpisała umowę na zakup wylicytowanego drewna w kwocie pięciokrotnie przewyższającej wcześniej obowiązującą cenę surowca. Aktualnie popyt na drewno załamał się i można je kupić po cenie około dwukrotnie niższej od tej zakontraktowanej przez Podatnika. 

Na tle opisanej sytuacji – Podatnik nie odbierał, zakontraktowanego drewna i ponosił kary umowne w wysokości 10% wartości drewna wylicytowanego wcześniej na aukcji. Przypomnijmy, że podatnikom opłacającym kary umowne, którzy wybrali estoński CIT grozi ryzyko kwalifikacji wydatków ponoszonych na te kary, jako wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Taka kwalifikacja stwarza obowiązek zapłaty podatku z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą – do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano świadczenie na poczet kary umownej.