Krajowa Informacja Skarbowa podzieliła stanowisko podatnika w sprawie kwalifikacji wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą na gruncie estońskiego CIT. Przedmiotem wątpliwości w sprawie była kwestia ustalenia czy ponoszone przez podatnika wydatki na kary umowne względem kontrahenta, stanowiły dochód w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i tym samym, czy podlegały opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek. Organ podatkowy przyznał podatnikowi rację, wydając decyzję o przełomowym znaczeniu dla firm rozliczających się na estońskim CIT.
Firma działająca na co dzień w branży drzewnej, zdecydowała się wystąpić z wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej w sprawie dotyczącej ponoszonych przez Nią wydatków na kary umowne w relacji z Kontrahentem. I tak, firma w związku ze wzrostem cen paliw opałowych w perspektywie następstw wojny na Ukrainie podpisała umowę na zakup wylicytowanego drewna w kwocie pięciokrotnie przewyższającej wcześniej obowiązującą cenę surowca. Aktualnie popyt na drewno załamał się i można je kupić po cenie około dwukrotnie niższej od tej zakontraktowanej przez Podatnika.
Na tle opisanej sytuacji – Podatnik nie odbierał, zakontraktowanego drewna i ponosił kary umowne w wysokości 10% wartości drewna wylicytowanego wcześniej na aukcji. Przypomnijmy, że podatnikom opłacającym kary umowne, którzy wybrali estoński CIT grozi ryzyko kwalifikacji wydatków ponoszonych na te kary, jako wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Taka kwalifikacja stwarza obowiązek zapłaty podatku z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą – do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano świadczenie na poczet kary umownej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.