Ile niedźwiedzi polarnych zabija jedno zapytanie Google’a

Gasimy światło, gdy nie ma nas w pokoju czy kuchni, zakręcamy wodę na czas mycia zębów, segregujemy śmieci. I wybieramy faktury elektroniczne zamiast papierowych, bo tak jest przecież ekologicznie. Internet jest dla nas „zielony”.

W 2009 r. brytyjski „Sunday Times” podał, powołując się na badania Alexa Wissner-Grossa z Uniwersytetu Harvarda, że dwa zapytania w wyszukiwarce Google wysłane ze stacjonarnego komputera powodują taki sam efekt cieplarniany, co zagotowanie wody na kubek herbaty – 14 g w ekwiwalencie CO2. Później Wissner-Gross uściślił, że Google nie był wyszczególniony w jego badaniu, lecz podtrzymał zdanie, że „wysłanie zapytania do internetowej wyszukiwarki zdecydowanie ma wpływ na środowisko. A Google ma mnóstwo centrów danych na całym świecie, które potrzebują ogromnej ilości energii”.

W odpowiedzi na prasowe publikacje gigant z Mountain View przeprowadził własne analizy i ogłosił, że jedno zapytanie to odpowiednik emisji zaledwie 0,2 g dwutlenku węgla, a 1000 zapytań ma taki wpływ na klimat, jak przejechanie 1 km samochodem osobowym (w obliczeniach była brana pod uwagę wyłącznie energia zużywana przez infrastrukturę Google’a). 0,2 g to niewiele, prawda? Ale warto pamiętać, że Google otrzymuje średnio 40 tys. zapytań na sekundę.

Energia potrzebna do przygotowania odpowiedzi przez wyszukiwarkę zależy od kilku czynników. Pierwszym jest popularność danego tematu. Informacje na temat, którym interesuje się wiele osób, znajdują się na wielu serwerach i dzięki temu są łatwiejsze do odnalezienia. Więc zapytanie o rozwód Brada Pitta i Angeliny Jolie jest bardziej ekologiczne niż zapytanie o „różnicę ontologiczną w filozofii Heideggera”. Drugim czynnikiem jest dokładność sformułowania. Im precyzyjniej dobrane są słowa kluczowe, tym krótsza droga do znalezienia odpowiedzi. Według francuskiej Agencji ds. Środowiska i Zarządzania Energią (ADEME) precyzyjne formułowanie zapytań przez jednego internautę pozwala zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych o 5 kg w skali roku – to odpowiednik przejechania 40 km samochodem (autorzy ewidentnie brali pod uwagę mniejsze i nowsze samochody niż eksperci Google’a).

E-maile W odróżnieniu od zwykłego listu, do wysłania e-maila nie potrzebujemy papieru, nie trzeba go też wieźć samochodem lub samolotem. Ale choć jest szybszy, to – zanim trafi do kolegi siedzącego przy sąsiednim biurku – potrafi okrążyć cały świat (jego trasa zależy od serwerów regulujących ruch w sieci). Mimo to szacuje się, że e-mail zostawia 60-krotnie mniejszy ślad węglowy niż tradycyjny list. O ile oczywiście nie wysyłamy e-maili 60 razy częściej niż zwykłe listy (a raczej to robimy). Ślad węglowy wiadomości elektronicznej zależy od jej wielkości, liczby adresatów i czasu przechowywania na serwerze – i waha się od 0,2 g do 50 g CO2. Najbardziej ekologiczny jest czysty tekst, więcej energii potrzebne jest do przesłania i zachowania zdjęcia, jeszcze więcej – animowanych obrazków i plików dźwiękowych, a najbardziej energochłonne są filmy. Wysłanie kopii e-maila do wiadomości dziewięciu dodatkowych odbiorców zwiększa wpływ e-maila na środowisko czterokrotnie. Codziennie na świecie jest wysyłanych ok. 200 mld e-maili, z czego przynajmniej połowa to spam.

Tekst, który wymaga więcej czasu lub do którego będzie się wracało wielokrotnie, lepiej wydrukować (pod warunkiem że jest to druk czarno-biały, dwustronny, o jakości roboczej).

Coraz więcej danych jest przechowywanych w chmurach (cloud computing), które oszczędzają miejsce na dyskach naszych komputerów osobistych i dają dostęp do plików z każdego urządzenia i w dowolnym miejscu. Nazwa przywołuje w myślach obraz stadek radosnych elektronów bujających w cyfrowych obłokach, lecz chmura to centra danych (data centers) – ogromne budynki, w których znajdują się serwery, urządzenia do przechowywania danych oraz infrastruktura sieciowa pracująca 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, przez 365 dni w roku. Ciągłość i nieza- wodność działania (zminimalizowanie ryzyka utraty danych) zapewnia redundancja (dublowanie) serwerów – każdy plik przechowywany jest w kilku miejscach. Do tego trzeba dodać potężne systemy chłodzenia i wentylacji, bo tak rozbudowane centra danych produkują bardzo dużo ciepła (a ono szkodzi kom- puterom). W 2014 r. centra danych tylko w USA zużyły 70 mld kWh energii – tyle co niemal 4-milionowe Los Angeles.

Tymczasem internet jest jak najbardziej materialny. To dziś ok. 3 mld urządzeń końcowych (2 mld smartfonów i 1 mld komputerów), 45 mln serwerów tworzących szkielet sieci i 800 mln urządzeń sieciowych. I nie chodzi tylko o to, że produkcja nowych urządzeń elektronicznych i utylizacja zużytych wiąże się z wykorzystaniem surowców nieodnawialnych czy zanieczyszczeniem środowiska. Samo przesyłanie danych i ich przechowywanie wymaga ogromnych ilości energii.

Autopromocja

Pozostało 87% treści

Możesz czytać nasze artykuły dzięki partnerowi PWC.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.

ZACZNIJ KORZYSTAĆ JUŻ DZIŚ

Jesteś subskrybentem? ZALOGUJ SIĘ

Źródło: MAGAZYN Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

internet technologia ekologia TECHNOLOGIE INTERNET GALERIE GP

Zgłoś błąd

Powiązane

Nowe technologie Sięgają tam, gdzie Google nie sięga. Kim są infobrokerzy?

Nowe technologie Miejski internet: Szybszy, darmowy i powszechny

Nowe technologie UE chce wspierać rozwój sztucznej inteligencji