Magazyn na weekend

Miała być nowoczesna kolej dużych prędkości – są tylko długi i przekładane terminy. Miał być dostęp do mieszkań – są „rozbiórki za milion dolarów” i eksodus z miast. Amerykańska lewica, tłamsząc rozwój regulacjami, coraz częściej działa wbrew własnym ideałom.

Zamiast dumy z tysiącletniego dziedzictwa – wciąż tylko Pałac Stalina i paszport na 100-lecie. Polska polityka historyczna zawęża nasze dzieje do XX w., pomijając własne zwycięstwa i symbole potęgi. Czy nadszedł czas, by to zmienić?

Historii takich jak ta w powstańczej Warszawie były setki. I choć wszystkie wydają się podobne, każda jest na swój sposób inna.

Bez poważnej debaty na temat geostrategicznego wymiaru Powstania Warszawskiego i kalkulacji politycznej, która je poprzedzała, a przynajmniej powinna poprzedzać, nie nauczymy się polityki we współczesnym świecie.

Karol Nawrocki szykuje się na starcie z rządem Donalda Tuska, jednocześnie rozumiejąc, że los części jego propozycji jest przesądzony. Dotyczy to np. budowy CPK zgodnie z pierwotnymi założeniami. Rządowi dużo trudniej będzie ignorować propozycje podatkowe, jak obniżka VAT czy zwiększenie kwoty wolnej.

Walczyłem z Arabami przez całe życie. Ale nigdy nie myślałem, że moją życiową misją jest zabijanie Palestyńczyków dla samego faktu ich zabijania. A teraz słyszę, że „w Gazie nie ma ani jednego Palestyńczyka, który nie jest członkiem Hamasu”. To znaczy, że według rządu wszyscy zasługują na śmierć - mówi Ehud Olmert, premier Izraela w latach 2006-2009.

Po miesiącach dyskusji o rekonstrukcji w końcu stała się ona faktem. – To nie jest zabieg reklamowy, zmiana rządu. Nie jestem tutaj od tego, żeby kogoś pocieszać. Wszyscy musimy zdać sobie sprawę, w jak trudnych okolicznościach będziemy podejmować pracę z nowym gabinetem. Tu już nie ma miejsca na iluzje czy oszukiwanie się. Tak, przed nami bardzo trudne zadanie – mówił Donald Tusk na prezentacji nowych ministrów.

Według GUS wzrost bezrobocia w czerwcu był nawet większy niż 0,1 pkt proc. anonsowane przez resort pracy. Wyniósł 0,2 pkt proc., a stopa bezrobocia sięgnęła 5,2 proc.

Czy mniejsze i słabiej rozwinięte kraje powinny się trzymać własnej waluty? A może sposobem na sukces może być dla nich podczepienie się pod pieniądz dużego i bogatego sąsiada? To fundamentalne pytanie znamy z dzisiejszej Europy i euro. Waluty będącej specyficzną formą starej marki zachodnioniemieckiej rebrandowanej w pewnym momencie na pieniądz zjednoczonej Europy. Ale to pytanie najmocniej przebija się dziś w Ameryce Południowej, gdzie wiele rządów w minionym półwieczu na różne sposoby eksperymentowało z dolaryzacją swoich gospodarek.

Coraz wyraźniej chwieje się rosyjska dominacja nad Zakaukaziem. Oznacza to dla Moskwy liczne problemy – od wizerunkowych poprzez te związane z bezpieczeństwem wewnętrznym i ekonomicznym, aż po otwarcie drogi dla ewentualnego ataku zbrojnego od południa.

W sprawie Epsteina Trump po raz pierwszy od wejścia na scenę polityczną opowiedział się po stronie „złych elit” i wywołał gniew dużej części swoich zwolenników.

Słowa Grzegorza Brauna (o nieistnieniu komór gazowych, połączone z niechęcią do przyznania, iż Niemcy mordowali Żydów na skalę przemysłową) potępiła praktycznie cała (łącznie z radykalną prawicą) scena polityczna; zostały one także zdemolowane przez historyków. Publicyści wielokrotnie również opisali motywację Brauna: cyniczne grupowanie wokół siebie elektoratu najskrajniejszego, często złożonego z ludzi, jak to się teraz mówi, znajdujących się w spektrum (jeszcze niedawno określanych jako „świry”).

W 1997 r. wdowa po Matthew Goniwe – jednym z przywódców ruchu antyapartheidowego, bestialsko zamordowanym w czerwcu 1985 r. – stanęła twarzą w twarz z Corneliusem Gertse, oficerem policji specjalizującym się w brutalnych metodach postępowania wobec opozycjonistów. Gertse przyznał się do porwania i zabójstwa Goniwe oraz opisał szczegóły tortur, którym osobiście poddał mężczyznę. Rodzina ofiary otrzymała dostęp do dokumentów policyjnych i mogła zadawać pytania o przebieg śledztwa oraz motywację sprawców.