Prowadziłem do końca maja 2019 r. firmę przewozową. Miałem problemy finansowe, ale starałem się spłacić największego wierzyciela (bank) ze sprzedanego majątku, w tym działek i pojazdów. Jednak wytoczono mi sprawę karną o rzekome działanie na niekorzyść dwóch pozostałych wierzycieli. Czy jest możliwe, żebym został skazany, skoro istnieje swoboda umów? Czy ma znaczenie, że jeden z wierzycieli uzyskał przeciwko mnie wyrok sądowy nakazujący zapłatę należnej mu kwoty?
Zasada swobody umów wynika z art. 3531 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Regulacja ta ma znaczenie jedynie na płaszczyźnie stosunków cywilnoprawnych, nie oznacza jednak dowolności absolutnej dla stron umowy. W stosunku do odpowiedzialności karnej kluczowe znaczenie ma art. 302 par. 1 kodeksu karnego, gdzie postanowiono, że kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości, nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli, spłaca lub zabezpiecza tylko niektórych, czym działa na szkodę pozostałych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat dwóch. Warto odnotować stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II Aka 367/17. Sąd stwierdził, że przestępstwo z art. 302 par. 1 kodeksu karnego może popełnić tylko taki dłużnik, któremu grozi niewypłacalność lub upadłość, a zarazem nie jest w stanie zaspokoić wszystkich swoich wierzycieli. Zatem przy spełnieniu tych przesłanek sąd może przypisać odpowiedzialność karną przedsiębiorcy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.