Czy prywatni wytwórcy energii elektrycznej muszą stosować regulacje prawa zamówień publicznych?
Pomimo że podmioty z sektora wytwarzania energii działają na podstawie koncesji, to nie są spełnione dodatkowe przesłanki warunkujące powstanie obowiązku stosowania prawa zamówień publicznych (p.z.p.). Działalność taka nie jest, jak wymaga tego art. 3 ust. 2 ustawy p.z.p., zastrzeżona na rzecz ograniczonej liczby podmiotów. Na rynku energii panuje konkurencja, a w konsekwencji każdy, kto spełnia warunki ustawowe i otrzyma koncesję, może prowadzić taką działalność.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne w przypadku decyzji o udzieleniu koncesji nie występuje element uznaniowości, w rozumieniu art. 3 ust. 2 p.z.p., który jest konieczny do zakwalifikowania danego prawa jako wyłączne lub szczególne. Przepis ten stanowi, że prezes URE udziela koncesji wnioskodawcy, który spełnia warunki określone w ustawie. Argumentację tę można wzmocnić wskazaniem, iż aż do 2005 roku w prawie energetycznym był przepis przyznający prezesowi URE margines swobody, stanowiący, iż przy podejmowaniu decyzji o wydaniu koncesji bierze się pod uwagę interes społeczny i założenia polityki energetycznej państwa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.