Lewestam: Paradoks Hawkinga

Stephen Hawking
Stephen HawkingPAP / JAGADEESH NV
18 marca 2018

Odszedł Stephen Hawking, fizyk. Zastanawiał się, czy czas miał początek i czy będzie miał koniec. Jego czas się skończył – i z tej okazji chciałabym przypomnieć, że w samej Drodze Mlecznej, niewielkim zakątku bezkresnego wszechświata, jest podobno aż 400 mld gwiazd.

Co więcej, Droga Mleczna jest jednak tylko jedną ze 100 tys. galaktyk w supergromadzie Laniakea (to po hawajsku „niezmierzone niebo”). Obok Laniakei wiszą w odwiecznej pustce jeszcze cztery inne supergromady galaktyczne, każda pełna gwiazd jak morze kropli wody. Co jest dalej, trudno nam pojąć. Wokół tych wszystkich gwiazd, niezliczonych gwiazd, pchane spokojną siłą grawitacji krążą planety – duże, małe, skaliste, gazowe, płynne, pełne lodu, ognia lub substancji, o których nie śniło się filozofom. Dni są na nich dłuższe lub krótsze; nad niektórymi wschodzą nocami różne liczby różnych księżyców. Wśród nich podobno jest tyle ziemiopodobnych światów, że na każde ziemskie ziarnko piasku przypada ich sto. To niebywałe – nie, to zwyczajnie niemożliwe – żeby nigdzie, w całym tym bezkresie, w nieskończonej różnorodności warunków, przy nadpodaży czasu, nie pojawił się jakiś niezwykle inteligentny gatunek, który potrafi zbudować statek kosmiczny albo odpowiedzieć na nasz radiowy sygnał. No więc... gdzie Oni są?

Pozostało 90% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Źródło: MAGAZYN Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

Autopromocja
381536mega.png
381439mega.png
381499mega.png