Jedną z ostatnich decyzji żegnającej się z władzą Zjednoczonej Prawicy w odniesieniu do kontrolowanych przez państwo spółek było nałożenie podatku na Jastrzębską Spółkę Węglową. Nowelizacja ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej sprawiła, że spółka była zmuszona zapłacić do budżetu 1,6 mld zł tzw. składki solidarnościowej. Prawo zostało tak skonstruowane, żeby dotyczyło dokładnie jednej firmy.
W zeszłym roku JSW, dzięki gwałtownemu wzrostowi cen węgla koksującego i koksu po agresji Rosji na Ukrainę, zarobiła 7,6 mld zł, najwięcej w historii. Jednocześnie firma, w której ponad połowę udziałów ma państwo, nie wypłaciła akcjonariuszom dywidendy, choć w branży surowcowej, szczególnie po bardzo dobrych wynikach finansowych, jest to standardem. Przykład JSW jest dobrą ilustracją sposobu zarządzania państwowymi spółkami przez odchodzącą ekipę, który można określić jako tunelowanie korzyści.
Chodzi o to, żeby stworzyć mechanizm, dzięki któremu pieniądze lub innego rodzaju profity popłyną tylko do jednego, największego akcjonariusza. Stosowanie tego mechanizmu w dużym stopniu przekłada się na bardzo niskie wyceny państwowych spółek, odbiegające o kilkadziesiąt procent od branżowych średnich w Europie. Przeciw takim praktykom mocno protestowali inwestorzy – JSW opublikowała od początku lipca 15 giełdowych komunikatów z istotnymi dla akcjonariuszy informacjami, z czego osiem stanowiło odpowiedzi na pytania inwestorów domagających się wyjaśnień związanych z dywidendą, ze składką solidarnościową i z innymi kwestiami finansowymi.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.