Izabela Nowacka

Nie zostanie on obniżony, gdy pracodawca po likwidacji składnika włączy go do wynagrodzenia zasadniczego. Jeśli jednak pracownik otrzymał podwyżkę w miesiącach poprzedzających chorobę, będzie to miało odzwierciedlenie w podstawie wymiaru świadczeń.

Jeśli nie przysługują za okresy niezdolności do pracy, zwykle wliczamy je do podstawy zasiłkowej 
jako 1/12 sumy tych składników wypłaconych za cztery ostatnie kwartały. Inaczej jednak będzie, 
gdy pracownik pracuje krócej lub zmienił wymiar etatu.

Współpracownica osoby prowadzącej działalność gospodarczą zakończyła pobieranie zasiłku macierzyńskiego 11 października. Od 12 października ponownie podlega ubezpieczeniom z tytułu współpracy. Przedsiębiorca opłaca za nią składki społeczne, w tym chorobową, od najniższej podstawy wymiaru składek, czyli od 4694,40 zł. Załóżmy, że współpracownica zachoruje w listopadzie (pięć dni niezdolności do pracy). Jak obliczyć podstawę wymiaru składek i zasiłku chorobowego?

Do jej obliczenia przyjmuje się składniki rzeczywiście wypłacone, a jeśli są zaległe – wypłacone za okres poprzedni. Szczególne zasady obowiązują, gdy wynagrodzenie ze zlecenia wypłaca się w częściach z uwzględnieniem stawki minimalnej