Izabela Nowacka

Podstawę jej wymiaru stanowi nie tylko wynagrodzenie. Trzeba także uwzględnić wartość dodatkowych świadczeń, jakie menedżer otrzymuje, np. abonament medyczny czy karty sportowe

Płatnik musi zmniejszyć jego wysokość proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Za ten sam okres musi również odprowadzić za pracownika składki na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe

Pracownik był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy do 30 czerwca br. Równocześnie prowadził działalność gospodarczą, z tytułu której nie podlegał ubezpieczeniom społecznym. Po rozwiązaniu umowy o pracę – od 1 lipca 2024 r. – zgłosił się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, w tym ubezpieczenia wypadkowego, z tytułu prowadzenia działalności. Pod koniec pracy na etacie, tj. 25 czerwca, stał się niezdolny do pracy w wyniku wypadku przy pracy. Lekarz wystawił mu zwolnienie do końca lipca. Jakie świadczenia otrzyma?

Od 1 lipca 2024 r. najniższa płaca to 4300 zł, a więc automatycznie wzrosła także minimalna podstawa wymiaru świadczeń chorobowych. Jednak jeśli pracownik za czas niezdolności do pracy otrzymuje jakiś składnik wynagrodzenia, to do wyliczeń stosujemy specjalne zasady

Dla celów zasiłkowych jest on uznawany za czas przepracowany. Problematyczne bywa jednak ustalenie do obliczenia postawy zasiłku wynagrodzenia za miesiąc, w którym oprócz wypoczynku pracownik także chorował

Zgodnie z ogólną zasadą płatnik nie zgłasza uczącego się zleceniobiorcy do ubezpieczeń społecznych do ukończenia przez niego 26. roku życia. Sytuacja się zmienia, gdy zatrudni go także na umowę o pracę