Jan Wróbel

Mieszkam przy ulicy, która – na skutek przeciągania liny między PO a PiS – nie może zdecydować się, czy nazywa się Armii Ludowej czy Lecha Kaczyńskiego. Kompetencyjny i polityczny spór międzypartyjny prowadzi do kolejnego zwycięstwa dawnej, podległej ludobójcy Józefowi Stalinowi bojówki nad pamięcią o demokracie i patriocie.

Wypowiedzi byłej wiceminister Chojny-Duch jeszcze raz pokazują, że Donald Tusk jako premier okazał się politykiem pozbawionym wizji. W gospodarce działał jak poprzednicy, zaś agendami państwa kierować nie potrafił, co nazywał liberalizmem.

 Wywiad premiera Glińskiego dla Magdaleny Rigamonti, publikacja negocjacji byłego już szefa KNF z biznesmenem oraz ujawnienie historii muzyka (uff, cudzoziemskiego), który wymyślił własne dokonania, zbiegły się w czasie przypadkowo.

I w Izraelu, i w Polsce mamy podobną wykładnię „prawicowości”: ten jest bardziej „prawicowy”, kto głośniej krzyczy o zagrożeniach dla narodu i niepodległości.