20 maja Trybunał Konstytucyjny wznowi rozpatrywanie wniosku premiera Donalda Tuska o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między nim a prezydentem o reprezentowanie Polski na szczytach UE.

27 marca TK odroczył postępowanie w tej sprawie, aby dać stronie rządowej czas na odniesienie się do pisma złożonego przez przedstawicieli prezydenta.

Pismo to - jak informował wówczas szef Kancelarii Prezydenta Piotr Kownacki - jest uszczegółowieniem stanowiska Lecha Kaczyńskiego.

Szef Rządowego Centrum Legislacji Maciej Berek przyznając, że przedstawiciele prezydenta mają prawo składać wnioski procesowe, mówił wtedy dziennikarzom w TK, że "narasta wrażenie, że prezydent być może nie jest zainteresowany tym, aby doszło do merytorycznego rozstrzygnięcia, a w każdym razie, aby doszło do tego szybko".

Przedstawiciele rządu przekonują, że ostateczne ustalenie składu polskiej delegacji na szczyty UE należy do premiera. Według reprezentantów L. Kaczyńskiego, udział prezydenta w szczytach, bez zgody premiera, nie narusza konstytucji - kwestionują oni istnienie sporu kompetencyjnego w tej sprawie.

Ubiegłoroczny wniosek premiera do TK to pokłosie sporu między Lechem Kaczyńskim a Donaldem Tuskiem z października 2008 r. o skład polskiej delegacji na szczyt UE.

Temperatura konfliktu była tak wysoka, że kancelaria premiera odmówiła prezydentowi samolotu rządowego, Lech Kaczyński poleciał do Brukseli wyczarterowanym samolotem.

Art. 133 zaś stanowi, że "prezydent w zakresie polityki zagranicznej współdziała z Prezesem Rady Ministrów i właściwym ministrem"

Konstytucyjne uprawnienia prezydenta i rządu w polityce zagranicznej są określone w kilku artykułach.

Art. 126 mówi, że prezydent jest "najwyższym przedstawicielem RP i gwarantem ciągłości władzy państwowej", "czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium", "wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w konstytucji i ustawach".

Art. 133 zaś stanowi, że "prezydent w zakresie polityki zagranicznej współdziała z Prezesem Rady Ministrów i właściwym ministrem".

Z kolei art. 146 konstytucji mówi, że "Rada Ministrów prowadzi politykę wewnętrzną i zagraniczną Rzeczypospolitej Polskiej", a w szczególności m.in.: "zapewnia bezpieczeństwo zewnętrzne państwa, sprawuje ogólne kierownictwo w dziedzinie stosunków z innymi państwami i organizacjami międzynarodowymi, zawiera umowy międzynarodowe wymagające ratyfikacji oraz zatwierdza i wypowiada inne umowy międzynarodowe".