Jestem wdową, mam trójkę dzieci, ale wszystkie od lat mieszkają i pracują za granicą – pisze pani Stanisława. – Chciałabym im przekazać pamiątki rodzinne, tzn. numizmaty, białą broń i portrety, ale uważam, że największą część mojego majątku, w skład którego wchodzą różne nieruchomości, powinnam pozostawić kuzynce, która opiekuje się mną od kilku lat. Waham się, jak mam postąpić: czy wystarczy, że sama napiszę testament, czy lepiej będzie, jeśli skorzystam z pomocy notariusza – zastanawia się czytelniczka.
Testament jest czynnością prawną, która może być przeprowadzona na kilka różnych sposobów. W Polsce przez lata popularne były testamenty sporządzane osobiście przez testatora (tzn. testamenty własnoręczne) oraz testamenty notarialne. W miarę wzrostu świadomości prawnej społeczeństwa rośnie rola tego ostatniego dokumentu. Marginalizowane jest natomiast znaczenie innych rodzajów testamentów, dość popularnych w minionej epoce. Mowa tu o testamentach allograficznych, podczas sporządzania których spadkodawca oświadcza swoją ostatnią wolę w obecności dwóch świadków – osób urzędowych. Mogą to być: wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta, marszałek województwa, sekretarz powiatu lub gminy, albo kierownik urzędu stanu cywilnego. Osoby urzędowe będące świadkami przyjmują oświadczenia woli i sporządzają protokoły w sposób określony w ustawie. Tego rodzaju testamenty, jak wskazuje praktyka, bardzo często obarczone są różnego rodzaju błędami.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.