Do odszkodowania za wydanie decyzji z naruszeniem prawa lub decyzji bezprawnej wydanej przed 17 października 1997 r., tj. dniem wejścia w życie konstytucji, nie wlicza się utraconych korzyści.
Władysław T. i jeszcze kilkanaście osób są spadkobiercami Anny T., która była właścicielką nieruchomości położonej w centrum Warszawy. Na podstawie tzw. dekretu o gruntach warszawskich, który wszedł w życie 21 listopada 1945 r., nieruchomość ta przeszła na własność gminy Warszawa, a następnie na własność Skarbu Państwa. W styczniu 1949 r. Anna T. złożyła wniosek o przyznanie jej własności czasowej na podstawie art. 7 dekretu z 1945 r., ale uzyskała decyzję odmowną.
Powołany przez Annę T. przepis stanowił, że dotychczasowy właściciel gruntu, prawni następcy właściciela, będący w posiadaniu gruntu, lub osoby prawa jego reprezentujące, a jeżeli chodzi o grunty oddane na podstawie obowiązujących przepisów w zarząd i użytkowanie – użytkownicy gruntu, mogą w ciągu 6 miesięcy od dnia objęcia w posiadanie gruntu przez gminę zgłosić wniosek o przyznanie na tym gruncie jego dotychczasowemu właścicielowi prawa wieczystej dzierżawy z czynszem symbolicznym. W październiku 2003 r. prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził wadliwość decyzji odmownej. W tej sytuacji spadkobiercy właścicielki wystąpili do sądu przeciwko Skarbowi Państwa – wojewodzie mazowieckiemu o odszkodowanie na podstawie art. 160 par. 1 kodeksu postępowania administracyjnego (dzisiaj już nieobowiązującego), które obejmowało także utracone korzyści od 17 października 1997 r., tj. wejścia w życie konstytucji.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.