Komentarz do ustawy Kodeks cywilny (wyciąg o rękojmi i gwarancji)

Przypomnijmy, m.in. 25 grudnia 2014 r. weszła w życie ustawa z 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 683 ze zm.). Akt ten dokonał istotnych zmian w prawej regulacji dotyczącej rękojmi i gwarancji. Mianowicie została uchylona ustawa z 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. nr 141, poz. 1176 ze zm.; dalej: ustawa o sprzedaży konsumenckiej), która obowiązywała od 1 stycznia 2003 r. Obejmowała ona kwestie dotyczące niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową oraz gwarancji w umowach z konsumentem. Takie rozwiązanie (dekodyfikacja) było krytykowane.

Od 25 grudnia 2014 r. kwestie dotyczące rękojmi i gwarancji związanych z umowami konsumenckimi ponownie wróciły do kodeksu cywilnego na mocy ustawy o prawach konsumenta. Warto wszakże wskazać, że powrót do kodeksu cywilnego nie oznacza, że regulacja dotycząca umów z konsumentami i innymi podmiotami (umowy dwustronnie profesjonalne czy też umowy pomiędzy osobami fizycznymi) jest jednakowa. Występują istotne różnice, np. w zakresie terminu (14-dniowego) do udzielenia odpowiedzi na reklamację konsumenta i skutków uchybienia tego terminowi. Jednocześnie prócz samej konsolidacji regulacji są wprowadzone istotne zmiany do prawnej regulacji rękojmi w ramach umów zawieranych zarówno z konsumentami, jak i innymi podmiotami. Będą one wskazane w komentarzu. Tam, gdzie jest to możliwe, zasadne jest odwołanie do dotychczasowego orzecznictwa. Przybliżamy wybrane przepisy. Przy czym warto podkreślić, że obecnie trwają pracę nad nowelizacją kodeksu cywilnego, która wprowadzi przepis wydłużający termin rękojmi w przypadku wymiany rzeczy na wolną od wad (projektowany art. 5682).