Zasądzenie na rzecz adwokata ustanowionego z urzędu wynagrodzenia w kwocie niższej niż przewidują to przepisy, nie ma podstawy prawnej. Do takiego wniosku doszedł w piątek Sąd Najwyższy, który rozpoznawał pytanie wniesione przez Sąd Okręgowy w Toruniu. I choć zagadnienie dotyczyło nieobowiązującego już rozporządzenia w sprawie taks za urzędówki, w ocenie prawników znajdzie zastosowanie również do aktualnych regulacji.
Wszystko zaczęło się od tego, że jeden z toruńskich adwokatów ustanowiony został w sprawie, za którą według rozporządzenia z 2015 r. dotyczącego ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1801) powinien otrzymać 1200 zł. Sąd rejonowy uznał jednak, że to za dużo, bo pełnomocnik nie napracował się zanadto. Dlatego też postanowiono, że otrzyma jedynie 738 zł. W ocenie sądu takie miarkowanie wynagrodzenia miało swoje uzasadnienie i podstawę prawną. Zgodnie bowiem z art. 109 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego przy ustalania kosztów procesu należy wziąć pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika oraz podjęte przez niego czynności, w tym te mające na celu polubowne rozwiązanie sporu, również przed wniesieniem pozwu, a także charakter sprawy. A skoro nakład pracy adwokata w tym przypadku był niski, wynagrodzenie można było obniżyć.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.