Zagadnienia związane z zwarciem małżeństwa są niezwykle istotne, szczególnie, jeżeli małżonkowie nie są obywatelami jednego państwa.
W sytuacji, kiedy mamy do czynienia z małżeństwem międzynarodowym, bardzo ważna jest potrzeba dokładnej regulacji prawa. Sprawy małżeńskie regulują (PrPrywM), m.in:
• art. 48-49 dotyczą materialnych i formalnych wymogów zawarcia małżeństwa
• art. 50-53, które poruszają kwestię stosunków między małżonkami
• art. 54, regulujący sprawy związane z separacją i rozwodem.
Państwa Unii Europejskiej były zainteresowane ujednoliceniem reguł kolizyjnych w sprawach rozwodu i separacji. W 2010 roku Rada UE zaakceptowała . Dokument jednak znalazł zastosowanie tylko w niektórych państwach członkowskich, a mianowicie w Austrii, Belgii, Bułgarii, Francji, Hiszpanii, Luksemburgu, Niemczech, Portugalii, Rumunii, Słowenii, we Włoszech, na Węgrzech, Malcie oraz Łotwie.
Polska nie przystąpiła do tego rozporządzenia, stąd też nadal dla ustawienia prawa właściwego w sprawach małżeńskich należy stosować lub przepisy .
Zgodnie z przepisami, decyduje prawo tego państwa, na terenie którego jest ono zawierane.
Art. 49 PrPrywM mówi, że jeżeli małżeństwo zawierane jest poza granicami RP, wystarczy zachowanie formy wymaganej przez prawo ojczyste obojga małżonków albo przez wspólne prawo miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu małżonków z chwili zawarcia małżeństwa.
podlega wspólnemu w z chwili żądania rozwiązania małżeństwa. Jeżeli jednak małżonkowie ojczystego, właściwe jest , w którym oboje małżonkowie mają w chwili żądania rozwiązania małżeństwa , a jeżeli małżonkowie w chwili żądania rozwiązania małżeństwa – prawo państwa, w którym oboje małżonkowie , jeżeli jedno z nich ma w nim nadal miejsce zwykłego pobytu (art. 54 (2)) PrPrywM.
W sytuacji, gdy małżonkowie lub jedno z nich , uwzględnia się prawo właściwe dla miejsca zamieszkania apatrydy.
Jedną z form zawarcia małżeństwa jest tzw. . Małżeństwo takie zawierane jest w placówkach dyplomatycznych, przy udziale konsula lub innego przedstawiciela dyplomatycznego.
Zgodnie z art. 1 (4) Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego mężczyzna i kobieta, będący obywatelami polskimi przebywającymi za granicą, mogą zawrzeć małżeństwo również przed polskim konsulem lub przed osobą wyznaczoną do wykonywania funkcji konsula.
Zaznaczyć należy, że zawarcie , jeżeli:
• co najmniej jeden z małżonków jest obywatelem Polski
• na zawarcie małżeństwa konsularnego pozwala państwo, na którego terenie działa placówka dyplomatyczna
• żaden z małżonków nie jest obywatelem państwa, na którego terenie jest zawierane małżeństwo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu