Zniesienie wolności zgromadzeń i wypowiedzi zawsze zagraża demokracji. W społeczeństwie demokratycznym musi istnieć możliwość wyrażania idei politycznych kwestionujących ustalony porządek. Wolność zgromadzeń może być ograniczana jedynie w przypadku podżegania do przemocy lub odrzucania zasad demokratycznych.
Grupa nauczycieli 1 grudnia 2000 r. wzięła udział w ogólnokrajowym jednodniowym strajku na rzecz poprawy warunków pracy w publicznych szkołach średnich. W reakcji prokuratura wszczęła przeciwko nim sprawy karne za zbiorowe opuszczenie miejsc pracy. W styczniu 2002r. Sąd Karny w Karşiyaka skazał każdego z nich na kary po trzy miesiące i dziesięć dni więzienia, grzywny oraz zwolnienie ze służby cywilnej na trzy miesiące. Na skutek złożonego odwołania sąd zamienił te kary na grzywny i kary więzienia z zawieszeniem. Sąd kasacyjny dodatkowo skrócił okres zwolnienia ze służby.
Skarga do Trybunału
Skazani nauczyciele złożyli skargę do Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Zarzucali w niej naruszenie prawa do pokojowego zgromadzania się. Ich zdaniem skazanie ich za przestępstwo, którym miało być wzięcie udziału w ogólnonarodowym jednodniowym strajku, naruszało art. 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.