zasiłek chorobowy

Nie jest wymagane zachowanie ciągłości pozostawania w stosunku pracy, aby istniała możliwość korzystania z wyjątku od okresu wyczekiwania. Wystarczy więc, że przerwa w stosunku do poprzedniego okresu ubezpieczenia chorobowego nie przekroczy 30 dni. Ten warunek w podanym stanie faktycznym zostanie spełniony. Pracownikowi należy więc wypłacić wynagrodzenie chorobowe.

Jeśli w okresie pobierania zasiłku chorobowego umowa zlecenia nie była faktycznie realizowana przez ubezpieczonego, to nie ma podstaw, aby ZUS odmówił przyznania zasiłku.

Pracownica zachorowała w listopadzie br. Z umowy o pracę jest wynagradzana stałą stawką miesięczną 15 000 zł, a z dodatkowej umowy zlecenia dostaje 5000 zł. Łączny przychód wynosi 20 000 zł. W listopadzie 2022 r. jej roczna podstawa wymiaru składki emerytalnej i rentowej przekroczyła ustawowy limit. Miała tylko umowę o pracę z wynagrodzeniem 17 000 zł. Pracownica w listopadzie 2022 r. miała nieobecność 6 dni z powodu konieczności sprawowania opieki nad chorym dzieckiem oraz otrzymała nagrodę pieniężną za okres pracy, w wysokości 10 000 zł. Jak obliczyć wynagrodzenie za listopad 2022 r., które wejdzie do podstawy świadczenia chorobowego za listopad 2023 r.?

Czy pracownicy przebywającej na urlopie wychowawczym, która pracuje na część etatu, należy wypłacić zasiłek opiekuńczy? W jaki sposób oblicza się odsetki od nienależnie pobranych świadczeń? 

Nie byliśmy w tym roku płatnikiem zasiłków, bo w ubiegłym roku zatrudnialiśmy 19 osób na podstawie umowy o pracę. W tym roku jednak zatrudnienie wzrosło, w listopadzie 2023 r. zatrudniamy 23 osoby. Jeden z naszych pracowników przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim po wypadku, ale wróci do pracy prawdopodobnie w lutym. Kto będzie zobowiązany do wypłaty zasiłku chorobowego (wynagrodzenia chorobowego) – pracodawca czy ZUS?