zadośćuczynienie

Łatwiej dochodzić przed sądem roszczeń wynikających z naruszenia zakazu dyskryminacji. Wynika to nie tylko z innego rozłożenia ciężaru dowodu. Obecnie spełnienie wszystkich koniecznych warunków do uznania, 
że do mobbingu doszło, jest bardzo trudne. Dlatego resort pracy zapowiedział zmiany w tej definicji

Dochodzenie odszkodowania za doznaną szkodę, zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę jest charakterystyczne dla postępowania cywilnego. Czasami szkoda może być wynikiem popełnionego przestępstwa. W takiej sytuacji nie zawsze będzie potrzeba wszczynania nowego postępowania. Możliwe jest bowiem zasądzenie odszkodowania lub zadośćuczynienia w postępowaniu karnym przez sąd orzekający w sprawie popełnienia czynu zabronionego.

Nawet gdy ofiara błędu medycznego w dużej mierze wygrała sprawę o zadośćuczynienie, może do procesu dopłacić. Zdarza się, że zasądzone koszty przewyższają wysokość przyznanej rekompensaty. Ministerstwo Sprawiedliwości analizuje, czy nie zmienić przepisów.

Jednym z najistotniejszych aspektów procesu karnego dla osoby pokrzywdzonej przestępstwem jest uzyskanie od sprawcy naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Niestety zdarza się, że po żmudnym i skomplikowanym procesie poszkodowani jeszcze długo walczą o wyegzekwowanie korzystnego dla nich wyroku. Jesienią ubiegłego roku ustawodawca wprowadził więc swoisty bat na sprawców przestępstwa. Od 1 października 2023 r. ktoś, kto uchyla się on od zapłaty zadośćuczynienia czy nawiązki, popełnia bowiem przestępstwo, za które grozi kara nawet pięciu lat pozbawienia wolności. Tylko czy dla pokrzywdzonych to szansa na wyegzekwowanie swoich należności?

Telewizja Polska SA w likwidacji kwestionuje wysokość zasądzonego przez Sąd Okręgowy w Warszawie zadośćuczynienia oraz formę i skalę przeprosin w sprawie Fundacji Otwarty Dialog. Zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z lipca 2023 roku Telewizja Polska miała przeprosić Fundację Otwarty Dialog w głównych programach informacyjnych i zapłacić 200 tys. zł zadośćuczynienia. 

SN przesądził, że osoby prawne również mogą się domagać finansowego zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Eksperci chwalą kierunek rozstrzygnięcia, choć dostrzegają też zagrożenia

Osoba prawna, taka jak spółka, fundacja, stowarzyszenie, ale także partia polityczna czy jednostka samorządowa, może domagać się zadośćuczynienia finansowego za naruszenie jej dóbr osobistych – uznał Sąd Najwyższy.

Osoba prawna może domagać się finansowego zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych od osoby prywatnej, która zamieściła opinię w internecie – wynika z wtorkowej uchwały Sądu Najwyższego.

Zadośćuczynienie dla pracownika za to, że był nękany w godzinach pracy, ma być nie tylko dotkliwe dla pracodawcy, lecz także satysfakcjonujące dla ofiary mobbingu – tak orzekł Sąd Najwyższy

Rzecznik praw obywatelskich chce, by Sąd Najwyższy raz na zawsze pozbawił stowarzyszenia, spółki czy partie prawa domagania się odszkodowania za naruszenie dobrego imienia. Część prawników uważa, że niesłusznie

Radni Bochni przyjęli w czwartek uchwałę ws. zadośćuczynienia od Niemiec w związku ze stratami poniesionymi w czasie II wojny światowej. "Polska powinna je otrzymać w imię elementarnego poczucia sprawiedliwości, w imię prawdy historycznej i w imię rzeczywistego pojednania polsko-niemieckiego" – wskazali.

Według Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) wypłacona kwota zadośćuczynienia wraz z odsetkami za błąd lekarski podczas wykonywania zabiegu medycznego jest zwolniona z opodatkowania na podstawie ustawy o PIT.

Jeżeli sąd rażąco naruszy procedurę, skarga nadzwyczajna jest zasadna, a gdy jeszcze postępowanie organów państwa wywołuje w obywatelach poczucie, że ich interesy nie są chronione, należy te błędy naprawić, zasądzając żądane zadośćuczynienie – orzekł Sąd Najwyższy

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) wydał interpretację indywidualną, w której potwierdził, że wypłacone w ramach zawartej ugody sądowej odszkodowanie i zadośćuczynienie z tytułu utraty osoby bliskiej na skutek katastrofy budowlanej, stanowią przychód, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT, korzystający ze zwolnienia podatkowego.