wideo

„Buntownik bez powodu” idealnie trafił w zbiorową podświadomość i do dziś pozostaje aktualny, niezależnie od kolejnych rewolt, rebelii i skandali

„Zostań, jeśli kochasz” zakrawa na reklamówkę powstałą na zamówienie amerykańskiej służby zdrowia. Jeśli tamtejsze szpitale wyglądają tak, jak ten zaprezentowany w tym filmie, to w USA naprawdę opłaca się chorować.

„Gdybym tylko tu był” to film, jaki już niejeden raz widzieliśmy. Klasyczna sundance’owa produkcja, równo mierząca humor – chwilami naprawdę wysokiej próby – i wzruszenia, zderzająca banalne prawdy o życiu z kilkoma całkiem mądrymi spostrzeżeniami, może zbyt często balansująca na granicy kiczu, ale równoważąca to barwną galerią drugoplanowych postaci (z granym przez Josha Gada bratem Aidana na czele).

Francuski reżyser cofa się w czasie do początków XX wieku, ale ta podróż okazuje się męcząca, uciążliwa i odbyta w nieciekawym towarzystwie. Schematyczność postaci i banalność intrygi uderza tym bardziej, że zostaje skontrastowana z wizualnym przepychem i scenograficzną dbałością o realia epoki.

Potrzeba nie lada talentu, ażeby zahipnotyzować widzów półgodzinną sceną z uprawiania roli. A tak właśnie się tu dzieje. Bohaterka tego anime, Hana, która zmuszona sytuacją dokonała niepopularnego transferu z miasta na wieś, szkoli się w rolniczym fachu.

Atrakcyjna na początku historia traci wiarygodność, kiedy próbuje wykonać najważniejszy fabularny skręt. Szkoda, bo poza potencjałem „Zanim zasnę” ma też znakomitych aktorów.

Banalny pomysł – niepozorny legoludek z pomocą m.in. koleżanki, Batmana oraz hybrydy kotka i jednorożca musi uratować całą klockową krainę przed złym Lordem Biznesem – został zamieniony w naszpikowaną absurdalnym humorem, rozpędzoną familijną komedię.

„Misja Sputnik” zakończyła się połowicznym powodzeniem. Film Markusa Dietricha to „Goodbye, Lenin” dla przedszkolaków

Słowacka reżyserka Mira Fornay najpewniej nie zostanie ambasadorką swojego kraju. W filmie „Mój pies Killer” pokazuje bowiem miejsce, gdzieś na granicy słowacko-morawskiej, w którym dobrze być jedynie przejazdem. I to najlepiej szybkim, bo w tym wypadku widok z okna w zupełności wystarczy.

W „Omarze” wielka polityka sąsiaduje z jednostkowymi dramatami, a konflikt izraelsko- -palestyński wywiera wpływ na wewnętrzne rozterki bohaterów