TDNDGP WEEKEND

Aby lepiej zrozumieć, dlaczego należy się obawiać gospodarczego planu Morawieckiego, warto wprowadzić rozróżnienie między jego wersją oficjalną a rzeczywistą.

Formalnie Kaczyński ma rację. Trybunał broni dziś idei państwa prawa, której nie ma w konstytucji. Tam jest demokratyczne państwo prawa - mówi prof. Robert Gwiazdowski.

Włodzimierz Lenin zwykł mawiać, że zachodni kapitaliści sami sprzedadzą sznur, na którym się ich powiesi. Następcy wodza rewolucji wcielili te słowa w życie, używając pętli z gazociągów

Formalnie Kaczyński ma rację. Trybunał broni dziś idei państwa prawa, której nie ma w konstytucji. Tam jest demokratyczne państwo prawa - mówi w wywiadzie dla DGP prof. Robert Gwiazdowski.

Pisanie o sądownictwie to dziś karkołomne zajęcie. Obojętne, jak bardzo autor by sprawę przemyślał, jak szczegółowo swoje argumenty przedstawił, i tak zostanie włożony do jednej z dwóch szufladek – albo zwolennik dobrej zmiany (pisior), albo obrońca III RP i układu (kodziarz). Wojna rządzi się swoimi prawami, nie ma w niej miejsca dla pacyfistów. Albo jesteś za demokracją i Trybunałem Konstytucyjnym, alboś przeciwnik wolności. To nie czasy na stanie z boku - pisze Andrzej Andrysiak, publicysta DGP.

Rzadko w ciągu kilku tygodni dwukrotnie przepytujemy tego samego rozmówcę. Uznaliśmy jednak, że tak trzeba. Tomasz Zimoch stracił pracę po tym, jak powiedział w DGP, co myśli o zmianach w Polskim Radiu i wokół Trybunału Konstytucyjnego. Nasi czytelnicy powinni wiedzieć, co się wydarzyło potem

To był tekst na zlecenie, opublikowano go w konkretnym czasie i z krytycznymi wobec Krajowej Rady Sądownictwa tezami, bo był na rękę władzy, która zabiera się właśnie do rozmontowania KRS. Jego autor jest ekspertem sponsorowanego przez PiS Instytutu Sobieskiego, więc od razu widać, kto za to zapłacił. Takie jest przesłanie polemiki sędziego Waldemara Żurka (DGP 106/2016), rzecznika KRS, z tekstem Pawła Dobrowolskiego „Druga terapia szokowa. Dla sądów” (DGP 101/2016). I można by przejść nad nią do porządku dziennego, gdyby nie szokująca konstatacja: oto właśnie spiskowe myślenie zainfekowało na dobre także wymiar sprawiedliwości.

Niektóre stworzenia są po prostu bez sensu, na przykład tukan. Drobny, czarny, leciutki; skąd ten gigantyczny dziób? Albo kangur: ogon jak pień dębu, jak oręż do walki ze słoniem, a przednie łapki tylko pro forma, w atrofii, rozpaczliwe. Świat jest pełen takich absurdów; człowiek by tylko pokazywał palcami i się gapił w zdumieniu. Ale jak tenże człowiek tylko uważniej zajrzy pod powierzchnię rzeczywistości, tam gdzie gnieżdżą się przyczyny wszelkich rzeczy i ich geneza, to okazuje się, że nie taki absurd absurdalny, jakim go malują. Bo przecież i ten dziób, i te łapki to efekt wielowiekowego działania Darwinowych Praw, w swojej bezlitosności zupełnie racjonalnych. Jeśli spojrzymy na to, z czym ewolucja musiała pracować, i na to, jakie się temu czemuś przytrafiły w świecie przygody, to mikrołapki nagle okażą się jedynym możliwym wynikiem całej tej tukanio-kangurzej ewolucyjnej hucpy.