TDNDGP KRAJ

Nie jestem zwolennikiem tezy o jakiejś skazie polskiej ustawy o IPN na tle prawodawstwa innych krajów. To Izrael i inne państwa karzące za „kłamstwo oświęcimskie” otworzyły tę puszkę Pandory. Jeśli w Austrii za historyczne opinie jest skazany negacjonista David Irving, trzeba się liczyć z tym, że ktoś inny spróbuje skazać Jana Tomasza Grossa, choćby za nieudowadnialną, a obraźliwą tezę, że Polacy zabili więcej Żydów niż Niemców. Odruch, aby bronić się w tak oczywistym historycznym sporze, rozumiem.

Prezydent Poroszenko nie chce iść drogą Izraela i eskalować konfliktu. Mniej przewidywalna jest reakcja parlamentarzystów. Ukrainie nie podoba się dopisanie do obowiązków Instytutu Pamięci Narodowej badania i karania „zbrodni ukraińskich nacjonalistów i członków ukraińskich formacji kolaborujących z Trzecią Rzeszą Niemiecką”.

Parlament wkrótce przyjmie przepisy mające być odpowiedzią na zmiany w polskim prawie. Do Knesetu trafił ponadpartyjny projekt poszerzający definicję negacji Holokaustu i gwarantujący pomoc Izraelczykom, którzy wpadną w Polsce w kłopoty po zmianie ustawy o IPN.

Specjaliści powinni mieć możliwość przymusowego leczenia pacjentów, gdy ci stanowią zagrożenie dla innych.

Wstępny termin podpisania umowy na zakup dwóch baterii systemu Patriot przewidziano na 30 marca.

Po sporze o IPN Polskę czeka jeszcze jeden sprawdzian trwałości naszych relacji z Izraelem. Może być trudniejszy niż obecny. Zdaniem Ministerstwa Sprawiedliwości, odpowiedzialnego za projekt przepisów nowelizacji ustawy o IPN, w ostrym stanowisku Izraela może chodzić przede wszystkim o zablokowanie dużej ustawy reprywatyzacyjnej. Z analizy DGP wynika, że sprawa jest zero-jedynkowa. Nie ma pola do kompromisu.