strach

- W sytuacji, w której jesteśmy – rozpoczynającego się kryzysu, jesteśmy w stanie olbrzymiej niepewności, nie wiemy co się będzie działo i to generuje nasz największy lęk - mówi prof. Agata Gąsiorowska, psycholog z Uniwersytetu SWPS.

Federacja Rosyjska zalewa internet fałszywymi materiałami mającymi wywołać strach i zburzyć morale – alarmują eksperci zajmujący się cyberbezpieczeństwem. Każdy użytkownik może stać się pionkiem w jej grze

Trudno jednoznacznie wskazać powody spadków i wzrostów poparcia dla poszczególnych kandydatów, ale obserwując ich starcie w warunkach zagrożenia koronawirusem, można pokusić się o ocenę kampanii wyborczej w kontekście badań nad skutecznością lęku w reklamach.

Retoryka rządu, zwłaszcza w wydaniu premiera była od początku oparta na wykluczającej kategorii „normalności”. Pod wpływem pandemii, nasza mowa uległa dalszej pseudo-medykalizacji. Pojawił się „kordon sanitarny” oraz pojęcia ze ściśle medycznego porządku, które szybko awansowały do rangi terminów politycznych – mówi Katarzyna Kasiówna, filozofka, prodziekan Wydziału Zarządzania Kulturą Wizualną Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Do dzieci złe wiadomości ze świata dorosłych przesączają się szerszym strumieniem, niż nam się wydaje. Zbyt zajęci swoimi sprawami ignorujemy ich strach.

W czasie kryzysu państwo poszerza nadzór nad obywatelami. A kiedy niebezpieczeństwo mija, niechętnie rezygnuje z nowo nabytych możliwości

W chwilach kryzysu ujawniają się w nas pewne cechy, których na co dzień nie widać. Choćby takie jak np. zdolność samoorganizacji – mówi Piotr Fijewski, psycholog i psychoterapeuta, współzałożyciel Ośrodka Pomocy i Edukacji Psychologicznej „Intra”.

Jak skończy się ta pandemia, wszyscy będą gotowi na kolejną. Tymczasem następne zagrożenie nadejdzie z zupełnie innej strony.

Świat u progu pandemii, kryzysu gospodarczego, klęski klimatycznej lub wojny nuklearnej? Czasami trzeba się bać. Tylko kiedy i czego?

Mieszkańcy krajów Zachodu przez kilkadziesiąt ostatnich lat uwielbiali bać się urojonych zagrożeń. Aż wróciły prawdziwe, które już nawiedzały kontynent i zmieniały go nie do poznania

Czego najbardziej się boimy? Z sondażu przeprowadzonego w 2017 r. przez amerykański PEW Research Center wynika, że nie stanu globalnej gospodarki – tylko 25 proc. z nas wyraża obawy z tego powodu. To mało w porównaniu z 88 proc. Greków, 72 proc. Hiszpanów czy 45 proc. Francuzów. Trochę większy lęk budzi w nas globalne ocieplenie – 42 proc. naszych rodaków wskazało zmiany klimatyczne jako powód do zaniepokojenia. Kiedy jednak porównamy to z 72 proc. Francuzów, 63 proc. Niemców oraz 59 proc. Brytyjczyków, to widać, że jesteśmy wyjątkowo odporni na wizję postapokaliptycznego świata.

Od dziecka jesteśmy socjalizowani, żeby się bać. Więc się posłusznie boimy. Tego, żeby nie utyć, nie zachorować, nie paść ofiarą przemocy - mówi w wywiadzie dla DGP Wojciech Burszta, antropolog i kulturoznawca, eseista i krytyk kultury, wykładowca Uniwersytetu SWPS.

Ja jednak jestem świrnięty i nie tylko wydaję książki, lecz również je czytam. Mam w domu 23 tys. tomów, w tym sporą kolekcję o ptakach - przyznaje w rozmowie z Robertem Mazurkiem Włodzimierz Czarzasty.

Dlaczego ludzie chcą oglądać horrory? To zależy od płci. Kobiety – które mają prawo bardziej odczuwać ewolucyjny lęk, gdyż są fizycznie słabsze – oglądają straszne filmy, bo mogą pokazać, jak bardzo się boją. Natomiast mężczyźni dostarczają sobie bodźców, które większości z nich nie są dostępne. Mogą udawać, że są odważni.