neoliberalizm

Tacy jak on mieli dla siebie cały krąg piekła w poemacie Dantego. Dziś, w epoce neoliberalizmu, bycie Judaszem jest cenioną strategią sukcesu.

Wiele osób ma w rodzinie przodków, którzy pracowali na rzecz państwa socjalistycznego. W naszym myśleniu o PRL brakuje mi więc niuansów.

Dwaj wybitni dziennikarze sportowi znów połączyli siły i opowiedzieli nam ciekawy fragment najnowszej historii. Z pozoru to rzecz o piłce nożnej, ale przecież wiadomo, że chodzi o coś dużo ważniejszego. Jak to zazwyczaj z piłką bywa.

Gdy czytam teksty prof. Roberta Gwiazdowskiego, niemal zawsze mam ochotę z nimi polemizować, ale po chwili porzucam tę myśl. Od czego zacząć, gdy nieomal wszystko wymaga korekty?

Gdyby ktoś mnie poprosił o podanie jednego tylko wskaźnika, który pozwoliłby opisać neoliberalizm, to byłby nim spadek udziału płac w gospodarce. Ale skąd się on właściwie wziął i co rządzi jego dynamiką?

Nadchodzące lata przyniosą wyzwania nie mniejsze niż pandemia. By im sprostać, ekonomia będzie musiała się otworzyć na rozwiązania dobrze już znane, ale ostatnimi czasy wykpiwane lub lekceważone.

Wybory prezydenckie wygrał lewicowiec Gabriel Boric

U dała się Piotrowi Arakowi próba ogarnięcia popandemicznej rzeczywistości ekonomicznej. Na postawione w podtytule książki pytanie „Czy koronawirus zakończył erę neoliberalizmu?” autor odpowiada „tak”. A ja się z nim zgadzam.

Bez echa przeszła rocznica symbolicznych narodzin idei, która odzwierciedla pragnienie ludzi, by było im dobrze. Mnóstwo ludzi nazywa ją dziełem diabła. Ogłosił ją arcyszatan Milton Friedman.

A co jeśli pandemia zmieni nas na gorsze? Co jeśli umocni ona tendencje antywspólnotowe i da lepszą wymówkę dla postaw indywidualistycznych? A jeśli to wszystko przeleje się jeszcze na relacje społeczne i gospodarcze, przynosząc coś w rodzaju recydywy neoliberalizmu?

Wielu zakrzyknąć powinno: „Nareszcie!”. Nareszcie Przemysław Wielgosz – odgrywający dotąd głównie rolę wydawcy ważnych książek o Polsce i świecie – przemówi do państwa pod własnym nazwiskiem. A sporo ma nam do powiedzenia.

Przyszłość jest nieprzesądzona i nieznana, więc wciąż mamy na nią wpływ. Z tej perspektywy niepewność staje się naszym sojusznikiem. Trzeba po prostu mieć plan i zacząć działać.

Marzy się nam zmiana ogromna, systemowa. Weszliśmy do domów w czasach neoliberalizmu, chcemy z nich wyjść na świat redystrybucji. Być może zmiana nadejdzie. Ale jeśli tak się stanie, będzie wyglądać inaczej, niż tego pragnęliśmy.

Jeśli spróbujemy czegoś nowego, co mogłoby przywrócić honor państwa, demokracji i polityki, mamy szansę uniknąć katastrofy. Jeśli powrócimy w stare, neoliberalne koleiny, klęska jest nieuchronna.

Czy podatek CIT dałoby się kiedyś – dla odmiany – podnieść?

Symetryzm toruje drogę do władzy obecnej już w Sejmie Lewicy. Powstał jako ruch nie tyle intelektualny, ile emocjonalny, ułatwiający ludziom myślącym zachowanie zdrowej psychiki.

- Stabilne prawo, gwarantując bezpieczeństwo rosnącego kapitału, sprzyja wzrostowi nierówności. To nie tylko oddala nas od ideałów równości, ale w praktyce zmienia ustrój i tworzy sytuację rewolucyjną - mówi w rozmowie z DGP Dariusz Karłowicz filozof, wykładowca, publicysta, wydawca książek. Współzałożyciel i redaktor naczelny rocznika filozoficznego „Teologia Polityczna”. Prezes Fundacji Świętego Mikołaja.

Według słownika PWN „proceder” oznacza „działanie, często stanowiące czyjeś źródło utrzymania, które jest uznawane za niezgodne z prawem lub zasadami moralnymi”. W debacie publicznej z oceną procederu jest fundamentalny problem. Problem polega oczywiście na tym, jak się do tego zjawiska ustosunkować. Czy na przykład złodziej samochodów albo dziesioniarz (sprawca rozboju) to postacie, które społeczeństwo powinno karać z całą surowością? Również po to, żeby odstraszać od takich zachowań potencjalnych następców.