książki

Wydaje mi się, że przez kilka naście lat recenzowania w tym miejscu książek ekonomiczno-biznesowych przez moje ręce przeszło przynajmniej kilkanaście poradników spod znaku „jak zdobyć finansową niezależność?”. Za każdym razem, gdy widzę taką nowość, nasuwa mi się nieznośne pytanie, od którego nie potrafię uciec. Brzmi ono: dlaczego? 

Nie dopuszczamy do siebie, że po prostu pewne incydenty nie mają w ogóle sprawcy, stoi za nimi jedynie ślepy traf. 

Warto sięgnąć po klasyków opisujących kulturę strategiczną Rosji. Szczególnie do Włodzimierza Bączkowskiego, którego teksty pozwolą uniknąć wyważania otwartych drzwi.

Gościem Marcina Cichońskiego w podcaście "DGPtalk: Po stronie kultury" jest Wojciech Chmielarz, autor kryminałów, dziennikarz.

Nawet w Polsce – w precyzyjnie wyselekcjonowanych bańkach – sączy się przekaz, który z cyniczną swobodą zamienia miejscami ofiary i morderców. Jak się przed tym bronić? Odpowiedź jest banalna: czytać książki.

„Jedynym źródłem informacji w tej książce jestem ja sam” – powiedział w jednym z wywiadów książę Harry. Autobiografia księcia Sussex pt. „Spare” (w polskiej wersji „Ten drugi”) została odnotowana w Księdze Rekordów Guinnessa jako najszybciej sprzedająca się książka w historii. Od środy jest dostępna w polskim tłumaczeniu.

- Szefowie klubów sportowych mieli w czasach ludowej Polski niesamowitą władzę. Wszystko byli stanie załatwić. Nawet mieszkanie - zauważa Kent Washington, koszykarz Startu Lublin i Zagłębia Sosnowiec w latach 1979–1983. Zagrał w filmie „Miś”.

„Uratuj kotka” w jakimś sensie nie odbiega zbyt daleko od narracji właściwej książkom kucharskim: w tym momencie zrób to, parę stron dalej tamto, trzymaj się receptury, a nie wyjdzie ci zakalec.

Jest typ książek, które można określić słowem „cegły”. I nie piszę tego prześmiewczo. Bo cegły mają wiele zalet. Najważniejsza z nich jest taka, że są grube. Sześćset albo siedemset stron. Jest co wziąć do ręki. Albo co poprzewijać na ekranie. Gruba książka jest też jak pewnego rodzaju obietnica: daje nadzieję na wyczerpujące ujęcie tematu. Na to, że zaproponuje nam pewien sposób spojrzenia na świat. Przyjmiemy go albo odrzucimy. Nieważne. Ważne, że dostaniemy możliwość wyboru. Z cegłą jest też tak, że można się z nią dłużej przyjaźnić. Nie przemknie szybko, by zaraz popaść w zapomnienie. Cegła spocznie obok nas na dłużej. Może nawet pozwoli się sobą znudzić. W świecie szybkości i nadmiaru wyboru to ważne cechy pozwalające się wyróżnić. I jeszcze jeden powód. Mam wrażenie, że jest w wielu z nas (czytelników) potrzeba odkrycia mistrzów w starym stylu. Intelektualistów, którzy zaproponują szerokie ujęcie tematu. Którzy mówią: „Świat jest skomplikowany. Ale nie bójcie się, ja wam pomogę. Poprowadzę. Posłużę radą. Wskażę kierunek”.

Błądzenie w świecie „Zniknięć” przypomina trochę wędrówkę głównego bohatera przez tajemniczy Gmach w „Pamiętniku znalezionym w wannie” Stanisława Lema, gdzie wszystko – każda litera, paproszek, grymas – może być szyfrem wymagającym złamania

Czy żałujecie rzeczy, które zrobiliście lub których nie zrobiliście? Jeśli tak, to dobrze - powiada Daniel H. Pink. To znaczy, że nadal jesteście ludźmi. Żal czyni was lepszymi.

Nowe książki Olgi Tokarczuk i Oksany Zabużko, ostatni tom sagi "Dziwne jest serce kobiece...", dwie nowe powieści Cormaca McCarthy’ego – to niektóre propozycje przygotowane przez wydawców na rok 2023.

Tego, że rok 2022 był bardzo stresujący, nikomu przypominać nie trzeba. Turbulencje ostatnich miesięcy sprawiły, że niejeden z nas zapomniał już, że i poprzednie lata do spokojnych nie należały. W obliczu takiego nagromadzenia zbiorowych frustracji oraz emocji nie dziwi, że na rynku wydawniczym pojawia się coraz więcej „publicznych terapeutów”. Mówiąc nowocześnie - coachów, zaś tradycyjnie - filozofów. Zbiorczo rzecz ujmując - autorów, którzy dzielą się z czytelnikami pomysłami na przetrwanie, gdy wokół wszystko się chwieje.

W kiczowatej literaturze spod znaku „widoku cudzego cierpienia” zawsze towarzyszy nam osobliwe, szczególarskie, perwersyjne podglądactwo wyrażane głosem wszystkowiedzącego narratora.

W obliczu koszmarnej wojny, którą Rosja rozpętała w Ukrainie, warto pamiętać o każdym ludzkim życiu. I „Chołod” to robi – z wielką empatią

U Rafała Ziemkiewicza lubię to, co u dobrego piłkarza. Taki nie biega za czterech, zaś momentami drepcze na ewidentnym spalonym. Ale jak przychodzi co do czego, wie, kiedy przejąć piłkę. Oraz jak zostawić ze sobą wszystkich obrońców. Książka „Wielka Polska” z pozoru jest na temat po stokroć obgadany. Czyli o Polsce silnej, bezpiecznej i może nawet (czemu nie) mocarstwowej. Wiadomo: jedni o tym marzą, a inni z tego szydzą. Nudy. A jednak nie. Ta książka wybija się ponad jałowy spór. A to dlatego, że Ziemkiewicz - jak dobry piłkarz - ma wyśmienite wyczucie czasu.

Woody Allen zaprzecza plotkom, że przechodzi na twórczą emeryturę. Po piętnastu latach przerwy wydał w tym roku zbór humorystycznych opowiadań. Książka „Zero grawitacji” ukazuje się we wtorek w polskim tłumaczeniu Mirosława P. Jabłońskiego.

Boję się, że nie zdążę napisać czegoś ważnego. Życie będzie toczyć się dalej, świat nadal będzie ciekawy, a ja nie będę mogła go oglądać i opisywać – powiedziała w jednym z wywiadów Hanna Krall. Dla najwybitniejszej polskiej reporterki świat nie przestaje być ciekawy. Właśnie ukazała się jej książka pt. „Szczegóły znaczące”.